I want to ride my bicylce

fietsSinds ik gestopt ben met het sporten op de sportschool probeer ik regelmatig een stukje op tempo te fietsen om zo toch mijn conditie op peil te houden. Op tempo, stelt trouwens niet zo heel veel voor – alle oude opaatjes halen me in – maar voor mij is het een uitdaging. Vanmiddag stapte ik ook weer op de fiets en besloot om dit keer een stukje verder te gaan dan de afgelopen weken. Om precies te zijn fietste ik 1,6 kilometer verder en deed er maar twee minuten langer over. Ik had nog nooit zo snel gefietst. Dat krijg je als het halverwege de rit ineens keihard begint te regenen. Hoewel ik merk dat mijn conditie heeeeeeeel langzaam een klein beetje vooruit gaat, blijft de pijn gewoon ondragelijk na zo’n fietstochtje. Beweging is echter heel erg belangrijk, dus ik zet gewoon door.

Dat was een aantal jaar geleden wel anders. Ik was zestien en samen met twee vriendinnen ging ik op fietsvakantie. Zij deden dat wel vaker met hun ouders, ik niet. Wel was ik toentertijd heel erg sportief en mijn conditie was goed. Zonder voorbereiding stapte ik, met twintig kilo bagage, op de fiets. We fietsen elke dag op zijn minst vijftig kilometer. Tegen het eind van de dag keken we op de kaart en zochten een camping in de buurt waar we vervolgens onze tent op zetten. Boodschappen doen, koken, eten en vervolgens bekijken waar we de volgende dag heen wilden fietsen. De volgende dag werd de tent weer afgebroken en fietsten we vrolijk verder. Op naar België!

Het was een waar avontuur. Een enkele keer bleven we een extra dag op een camping staan om ook een beetje een vakantie gevoel te krijgen. We hebben vooral heerlijk weer gehad en wat is het dan genieten om de hele dag heerlijk buiten te zijn. Regen hebben we ook gehad, zoveel regen dat er ondergelopen straten waren afgezet. En onweer. We zijn hele stukken om gefietst omdat de kaart verouderd was en de boot die er volgens de kaart zou moeten zijn al jaren niet meer voer. We hebben de tent in het donker op gezet en in het donker gekookt omdat we geen camping konden vinden. We hebben in de bosjes geplast omdat we gewoonweg geen café o.i.d. tegenkwamen. We kwamen mensen die we ontmoet hadden op een camping een aantal dagen en provincies verder weer tegen. We zaten regelmatig zingend op de fiets omdat dat nu eenmaal ontzettend gezellig is. We kwamen langs de mooiste plekjes.

Een mooie ervaring om met een grote glimlach op terug te kijken.

Advertenties

33 gedachtes over “I want to ride my bicylce

  1. Leuke herinnering. Ik kan mij ook een fietsvakantie herinneren. Alleen zonder bepakking (luxe paardje zal ik maar zeggen)..

    Dapper dat je weer aan het fietsen bent. Ik kan mij er nog steeds niet toe zetten al zou het een mooie afwisseling met het lopen zijn …

    Succes met het opbouwen van conditie en spieren en het terugdringen van de pijn.

  2. ja, het mooiste van vakantie is dat het een avontuur kan zijn, waarbij niks moet en alles mag en maar zien hoe het verloopt allemaal. Gelukkig heb je er goede herinneringen aan!

  3. Ik heb bewondering voor je. Ik heb al maanden niet op mijn fiets gezeten. Ik durf het gewoon niet meer. Al fiets ik 1km, ik weet dat ik door de pijn huilend van de fiets kom. Ik kan de teleurstelling niet meer aan.

    Mooi om je herinneringen te lezen! Dat vergeet je nooit meer!

    • Dank je! Ik kan me in jou geval heel goed voorstellen dat je de teleurstelling niet meer aan kan. Ik vind het zelf ook altijd erg lastig om mezelf ertoe te zetten te gaan fietsen, wetende dat ik hoe dan ook helemaal kapot terug kom. Maar ik weet ook dat het belangrijk voor mij is om te blijven bewegen, ondanks de pijn. Dus dan stap ik toch maar weer op de fiets en probeer er van te genieten. 🙂

  4. Wat goed dat je ondanks de pijn toch fietst. Ik heb altijd veel gefietst maar sinds ik in Noord Holland woon is dat een stuk minder. Er zijn hier meer open vlaktes, veel wind en dat belemmert mij toch.

  5. Dat klinkt als een hele leuke vakantie. Vroeger fietste ik heel vaak, vooral met mijn ouders en met school. De afgelopen jaren fietste ik gemiddeld 1x per jaar, maar dit jaar mocht mijn fiets al wat vaker naar buiten. Wie weet wordt het nog wat.

  6. Kan me voorstellen dat dat mooie herinneringen zijn, maar ondertussen heb je wel weer een stukje van je grens verlegd, om wel te zijn 1.6 kilometer!! Top, rustig aan en hele kleine beetjes tegelijk, veel beter dat gelijk een heleboel.

  7. Wat een mooie herinnering 🙂 Knap dat je daar met plezier op terug kunt kijken in plaat van dat je je verdrietig voelt omdat je het nu niet kan. En je hebt gelijk, want er zijn genoeg mensen die het helemaal nooit mee zullen maken ook al hebben ze genoeg conditie, dus je hebt dit toch maar mooi. Succes met het fietsen!

  8. Ah dat zijn mooie herinneringen! Hoewel de vakanties met mijn ouders vroeger altijd redelijk actief waren, zou ik nu willen dat ik toen nog sportiever was. Ik was wel sportief, maar heb me veel gericht op andere hobby’s en daar heb ik wel spijt van, nu sporten niet meer gaat. Als het goed is heb ik binnenkort een elektrische fiets. Die had ik al lang kunnen hebben, maar ik stel de proefritjes steeds uit omdat ik te moe ben.. stom haha.

  9. Wow, wat een contrast. Wel fijn dat je die herinneringen hebt 🙂 Ik vind het heel knap van je dat je doorzet, ondanks de pijn. Ik hoop dat je mooie herinneringen je hierbij kunnen helpen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s