De stiltecoupé

2015-01-29 13.22.22Aangezien mijn school in Amsterdam zit, in de file staan niet echt mijn ding is en de parkeerkosten in Amsterdam niet om over naar huis te schrijven zijn, heb ik besloten om met het openbaar vervoer naar school te gaan. Mijn opleiding bevindt zich in hetzelfde gebouw als de opleiding verpleegkunde die ik heb gedaan en bovendien naast de universiteit waar ik gestudeerd heb. Ik weet dus inmiddels de weg. Toch is het wel weer even wennen om met het openbaar vervoer te gaan. Vooral omdat het druk is en omdat ik altijd bang ben geen zit plek te hebben. Er zijn echter ook genoeg leuke dingen aan het OV!

Zo is het heerlijk dat je na een lange dag school gewoon lekker kan zitten en je verstand op nul kan zetten. Je hoeft je niet op de weg te concentreren of erop te letten of je de juiste afslag wel neemt. Nee, in plaats daarvan kan je lekker opgaan in je muziek, een boek lezen, kletsen met medereizigers of gewoon even helemaal niks. Wanneer je niet gestoord wil worden is er zelfs de mogelijkheid om in een stiltecoupé plaats te nemen. Nu ben ik niet iemand die daar uit zichzelf gaat zitten. Ik heb geen last van de mensen om mij heen als ik een boek wil lezen en ik vind het stiekem ook wel leuk om de gesprekken om mij heen te horen.

Soms beland ik echter bij toeval in zo’n coupé en op één of andere manier valt er altijd wel wat te beleven. De ene keer wordt iemand er op gewezen door een medereiziger dat hij in de stiltecoupé zit en niet zo luidruchtig mag zijn. De andere keer hoor je mensen zacht fluisteren en hun irritaties over de onrust in de coupé naar elkaar uitspreken.

Laatst heb ik ook weer ontzettend genoten van mijn reis in de stiltecoupé. Iedereen was heel erg rustig en stil. Een aantal moeders had in eerste instantie niet door dat ze in de stiltecoupé zaten en wezen hun kinderen bij het ontdekken daarvan hierop. Op gegeven moment kwamen er twee al wat oudere mannen de coupé binnen. Zij begonnen hardop te kletsen en waren zich er duidelijk niet van bewust dat ze in een stiltecoupé zaten. Niemand zei er wat van (ik ook niet nee aangezien ik me er totaal niet aan stoorde), maar op gegeven moment kwam er een conductrice langs die hen erop wees.

Ze reageerden nogal verontwaardigd en zetten hun gesprek op gedempte toon voor. Al snel kwam de conductrice bij hen terug en vertelde hen dat het ook op deze manier niet toegestaan was om te praten. Ze moesten stil zijn en als ze dat niet wilden konden ze beter een ander plekje zoeken. De mannen reageerden verontwaardigd, maar hielden vervolgens hun mond. Op het moment dat de conductrice uit zicht was begonnen ze weer verontwaardigd te fluisteren. Net kleine kinderen!

Advertenties

22 gedachtes over “De stiltecoupé

  1. Haha, ik vind het ook altijd leuk om gesprekken aan te horen, vooral wanneer kinderen verhaaltjes vertellen. En parkeren in Amsterdam in inderdaad drama. Vandaag was ik even naar mijn uni met de auto, wat op zich nog wel te doen is qua plek en prijs, maar de UvA is helemaal slecht bereikbaar.

  2. Herkenbaar. Ik probeer vaak bewust in de stiltecoupe te gaan zitten omdat ik nogal gevoelig ben voor veel geluid, vooral als ik toch al moet ben. De ene keer is het echt rustig stil, de andere keer zitten er mensen die er totaal geen boodschap aan hebben dat het stil moet zijn wat ik persoonlijk dan wel heel jammer vind.

  3. Maar soms zijn de treinen zo ontzettend vol, dat er alleen nog maar plek is in de stiltecoupé. Dat had ik vandaag nog toevallig. Iedereen leek daar mat wat te kletsen, terwijl ik gewoon heel erg graag mijn boekje wilde lezen. Maar goed, die mensen konden er ook niets aan doen.

  4. Ik ben er inmiddels op getraind, als ik in een stiltecoupé uitkom loop ik gauw door… Als ik iets strontvervelend vind is het die doodse stilte en dan die enkeling die de stilte doorbreekt met een ritselend zakje, of gefluister, of getyp op een laptop, of een snotneus… Verzin het maar, er is altijd wel iets irritants te horen waar ik me dan juist vreselijk aan ga ergeren. Doe mij maar gewoon het geroezemoes van een normale coupé 😉

  5. Haha leuk he zo verhalen en gesprekken om je heen te horen. Onbewust of misschien wel bewust vang ik ook altijd gesprekken op en gewezen worden dat het een stilte coupe is komt inderdaad erg vaak voor

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s