Assertiviteit, een eitje of lastig?

AssertiefEen belangrijk onderdeel van mijn opleiding en ik het vak van de doktersassistent is communicatie. Hoewel je er veel oefent met rollenspellen vind ik het wel een interessant vak. Het maakt je er ontzettend bewust van hoe je zelf communiceert en wat je daaraan kan verbeteren. Een onderwerp dat vaak ter sprake komt binnen de communicatielessen is assertiviteit. Het is een onderwerp dat voor iedereen belangrijk is, maar vaak als moeilijk wordt ervaren.

Zelf was ik ervan overtuigd dat ik redelijk assertief ben. Wanneer mijn collega mij bijvoorbeeld vraagt om iets te doen wat ik nog niet geleerd heb, zeg ik gewoon eerlijk dat ik het met alle liefde zou doen, maar het nog niet geleerd heb en het dus ook niet ga doen. Ik heb daar absoluut geen moeite mee en daarmee ben ik aardig assertief toch?

Op gegeven moment ging onze lerares er even wat dieper op in. Hoe zit het bijvoorbeeld met ‘nee’ zeggen? Ik ben iemand die prima nee durft te zeggen, maar toch denk ik vaak eerst aan een ander en dan pas aan mezelf. Ik vind het gewoon fijn als ik iets voor iemand kan betekenen en het in dat geval ook helemaal niet erg om iets voor iemand te doen.

Ik leerde echter dat je op dat moment eigenlijk ook subassertief bezig bent. Je denkt immers eerst en vooral aan de ander en daarmee niet aan jezelf. Want waarom is het immers fijn om ergens ja op te zeggen? Omdat je, wanneer je nee zegt, een schuldgevoel krijgt. Ook al denk je zelf dat je het doet omdat het je een fijn gevoel geeft om iets voor iemand te doen.

Hoewel ik me hier niet helemaal in kan vinden, zette het me toch ook wel aan het denken. Ja, ik kan prima nee zeggen, maar ik ben toch altijd wel erg geneigd om ja te zeggen als het haalbaar is. Ik vind het ook gewoon echt fijn om iets voor iemand te kunnen betekenen. Gezien mijn gezondheid heb ik gedurende de jaren wel steeds beter geleerd om nee te zeggen en aan mezelf te denken. Dit pas ik ook zeker toe. Bovendien zeg ik ook alleen ja als het echt goed voelt voor mij. Of? Oké misschien zeg ik soms ook wel eens ja omdat ik iemand daarmee help, terwijl ik er eigenlijk niet zo veel zin in heb. Mijn lerares heeft wel een punt, assertief zijn, het blijft lastig.

Advertenties

25 gedachtes over “Assertiviteit, een eitje of lastig?

  1. Je eigen gedrag een keer bekijken vanuit een ander oogpunt is nooit verkeerd. Kan soms heel verhelderend werken. Toch denk ik hierover dat je het best goed doet. We zijn namelijk geen eilandjes, als we alleen doen wat we leuk vinden om te doen, waar blijft dan die ander? Naast dat je dingen doet om geen schuldgevoel te krijgen, je het fijn vind om wat te kunnen betekenen voor een ander.. heb je er zelf ook voordeel bij; vriendschap, contact, saamhorigheid, etc. Daarvoor doen wij natuurlijk ook best veel. Want zeg je niet eerder nee tegen; iemand die jou altijd vraagt? Iemand waar je geen bevestiging van krijgt? Iemand die je verder links laat liggen?

    Dus in die zin vind ik het knap dat je zo assertief bent als dat je bent. Maar ook mooi dat je in openheid twijfelt. Goed bezig.

  2. Oeh herkenbaar. Ik vind het ook nog steeds lastig, maar ik moet wel zeggen hoe vaker ik het doe, hoe makkelijker het wordt. Het geeft me geen schuldgevoel meer, dat is al een begin. Steeds vaker merk ik dat ik achteraf zelfs trots ben op mezelf. Ik wens je succes, want makkelijk is het niet.

  3. Het is helemaal niet erg om eerst aan de ander te denken. Als je ook maar aan jezelf denkt. Ik vind dat het vaak te zwart wit wordt gezien. Je moet altijd maar ‘assertief’ zijn. Terwijl het volgens mij juist een probleem wordt als je iets altijd maar hetzelfde wil of doet. Dus als je ALTIJD alleen aan die ander denkt. Of als je ALTIJD alleen maar dingen doet die je zelf leuk vindt. Het gaat om balans en dat heb je volgens mij aardig gevonden.

  4. Ik ben het er ook niet mee eens dat af en toe iets doen waar je eigenlijk niet zo’n zin in hebt meteen betekent dat je niet assertief bent. Het kan ook een bewuste keuze zijn. Sterker nog, iedereen moet wel eens iets voor een ander doen waar hij of zij op dat moment geen zin in heeft. Stel je voor dat we allemaal alleen nog maar aan onszelf zouden denken en geen rekening zouden houden met anderen… Dan zou het hier lekker gezellig zijn, not. Alsof de samenleving nog niet geïndividualiseerd genoeg is.
    Maar het is natuurlijk wel belangrijk dat je assertief kúnt zijn als het nodig is om voor jezelf te kiezen.

  5. Sterk geschreven! Ik herken het wel: ik heb er geen problemen mee om te letten op wat ik wil en voor mezelf op te komen, maar nee zeggen is vaak een stukje lastiger. Vooral nee zeggen tegen jezelf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s