Na regen komt zonneschijn

zonneschijnIk staar naar mijn scherm. Hoewel er genoeg gedachten door mijn hoofd vliegen, heb ik geen inspiratie om iets te schrijven. Elke dag geniet ik. De ene keer van het herfstzonnetje dat op mijn gezicht schijnt. Een andere keer van de gezelligheid met de meiden uit mijn klas. Dat zijn de momenten waarop ik even vergeet… even vergeet dat het allemaal niet zo makkelijk is als het lijkt.

De herfst is weer begonnen en het lijkt wel alsof daarmee mijn gezondheid ook meteen achteruit is gegaan. De ene keer een verkoudheid, dan weer een blaasontsteking. Daarnaast heb ik het gewoon erg druk. Te druk misschien. Te vaak wordt ik geveld door hoofdpijn, niet een klein beetje, maar vaak gewoon echt een migraine aanval. Op één of andere manier weet ik mijn werk- en schooldagen door te komen, maar daaromheen ben ik vooral bezig met mij niet lekker voelen. Verschillende dingen heb ik al af moeten zeggen. Zelfs een gezellig avondje eten en tv kijken met vriendinnen is teveel.

Daarnaast zijn er omstandigheden die verre van fijn zijn. Onzekerheid, machteloosheid. De gemoedstoestand van dierbaren die als een zware last op mijn schouders drukt. Evenals hun ziek zijn, ongeneeslijk ziek zijn. Mijn eigen toekomst waar ik niet veel over nadenk, maar als ik dat wel doe, ik echt geen idee heb hoe ik ooit op mezelf wil gaan wonen. De tijd zal het leren. Het gevoel dat je alleen bent omdat niemand je begrijpt en je het gevoel hebt je verhaal niet goed kwijt te kunnen bij je beste vriendinnen. Het gevoel hebben dat je overal op één of andere manier net niet helemaal bij hoort.

Het is net even teveel op dit moment. Het is niet dat ik ongelukkig ben, integendeel, maar ik voel me net even iets te vaak verdrietig. Ik voel me iets te vaak alleen en vind het moeilijk om met de machteloosheid om te gaan. Ik baal van dingen waar ik normaal niet van zou balen. Vind het jammer dat ik dingen, waar ik heel erg graag bij zou willen zijn, niet kan beleven. Ik heb het gevoel dat ik op dit moment vooral aan het overleven ben en dat is niets voor mij. Het is nu even moeilijk, maar… na regen komt zonneschijn.

Advertenties

20 gedachtes over “Na regen komt zonneschijn

  1. Niet fijn dat je je niet goed voelt,
    Maar wel knap dat je het zo kan verwoorden…
    Verdrietige momenten kwellen me meer dan vroeger, weten dat we alleen de toekomst voor ons hebben, helpt me dan 🙂
    En achter elke wolk zit een streepje zon, dat is echt zo, en ik weet wel zeker dat ik het kan weten… Komt goed!

  2. Wat ellendig dat je zo in een neerwaartse spiraal zit en veel druk op je schouders voelt. Hopelijk ga je snel vooruit en heb je weer meer energie! Dikke knuffel!

  3. Lastig… Hopelijk knap je snel weer op! En probeer niet te veel de lasten te dragen van de zieke mensen om je heen. Dat je er voor hen wilt zijn is lief en goed, maar denk ook genoeg aan jezelf en probeer vooral om je niet steeds zorgen te maken op momenten dat je toch niks kunt veranderen!

  4. Ahw, wat naar voor je. Maar het is zoals je al zegt: het komt goed! Neem het één dag tegelijk, één ding tegelijk en blijf je vooral focussen op alle positieve en fijne en gelukkige dingen. Ik heb er ook last van, we moeten ons weer even aanpassen aan meneer Najaar die in het land is.

  5. Ik kan me wel voorstellen dat het op het moment even voelt als overleven. En dat je daar niet zo blij mee bent, snap ik ook. Ik hoop dat je de zonneschijn gauw weer een beetje mag gaan voelen.

    Sterkte met alles binnen je familie.
    En beterschap betreft je eigen gezondheid.

    doe rustig aan.

    xX

  6. Ik geef je een hele dikke knuffel. Ik herken deze perioden maar al te goed en je zegt het gelukkig aan het einde van je artikel zelf al: Na regen komt zonneschijn. Ik wil nog even extra bevestigen dat dat echt zo is. Verlies de hoop niet. Dat zonnetje komt echt weer terug. Dat maakt het voor nu niet minder zwaar. Ik denk aan je hoor. Je bent niet alleen. X

  7. Die zonneschijn komt zeker wel weer, maar die aanhoudende regen in wel erg vervelend. Ik hoop dat je heel binnenkort weer van overleven naar voluit leven kunt gaan. Knuffel!

  8. Weet je, het komt misschien ook wel een beetje omdat we afscheid nemen van de zomer en de donkerte van de winter weer in gaan.
    Tenminste, dat versterkt bij mij. Daarbij heb ik , en jij waarschijnlijk ook, door de nattigheid buiten wat meer lichamelijke pijn, wat ook niet helpt om machteloosheid en geestelijke pijn te weerstaan.

    En ja, gelukkig hebben we de wetenschap dat de zon altijd weer gaat schijnen.

  9. misschien is het wel de overgang naar de donkere dagen die je parten speelt. Veel mensen zijn daar gevoelig voor.
    Probeer regelmatig eens te genieten van de buitenlucht als het mooie zonnige dagen zijn, helpt je misschien die sombere momenten te bedwingen…
    Knuffff !!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s