De vakantie voorbij

vakantieDe vakantie is helaas weer voorbij. De eerste werkweken zitten er weer op en ik ben meteen weer toe aan rust. Het was fijn om weer aan het werk te zijn. Het was heerlijk om mijn collega’s weer te zien en mijn vakantieverhalen te delen. Daarnaast kreeg ik nog allemaal cadeautjes voor mijn verjaardag en ben ik super verwend. Het is ook fijn om weer een ritme op te bouwen, want dat was compleet weg. Anderzijds is het ergens ook wel weer confronterend. Net als mijn verjaardag dat ook wel was. Hoe dat komt?

Op een of andere manier vind ik mijn verjaardag altijd wel een beetje confronterend. Ik vind het echt heel erg fijn om het te vieren met familie en vrienden. Om met hen samen te zijn. Aan de andere kant voelt mijn verjaardag toch ook altijd een beetje beangstigend de laatste jaren. Elke keer weer een jaar ouder, maar nog lang niet waar ik wezen wil. Ik woon nog steeds bij mijn ouders, heb nog geen gezinnetje en zo kan ik nog wel even verder gaan.

Inmiddels heb ik wel al voor langere tijd een baan (eigenlijk twee) waar ik heel erg blij mee ben. Stapje voor stapje ga ik er dus wel op vooruit. Toch maak ik me op deze momenten wel zorgen over de toekomst. Raak ik zelfs een beetje gefrustreerd.

De weken dat ik vrij was ging het zo ontzettend goed. Ik kon de rust pakken die ik nodig had. Mij focussen op gezonde voeding. En na training op de sportschool had ik rustig de tijd om hiervan te herstellen. Door inspanning en rust volledig zelf in te kunnen delen kon ik een perfecte balans creëren. Hierdoor had ik minder pijn in mijn lichaam, minder pijn in mijn hoofd en meer energie. Het klinkt misschien gek, maar op zulke momenten kan ik er ontzettend van balen dat ik volledig goedgekeurd ben (dat gekke systeem hier ook!). Ik zou me zoveel beter voelen als ik maar één of twee dagen zou hoeven werken.

Volgens mij heb ik het al wel eens eerder ter sprake gebracht, maar ik denk dat het voor mij heel lastig gaat worden om op mezelf te gaan wonen met de hoeveelheid die ik nu werk. Ik ben zo kapot van een dag werken dat ik dan nog net aan naar huis kan fietsen en op de bank kan ploffen. Wanneer ik op mezelf woon kan dit gewoonweg niet omdat er toch eten op tafel moet komen en dergelijke. Ik hoop ergens dat het op één of andere manier toch haalbaar gaat zijn in de toekomst, maar ergens beangstigt het me ook heel erg.

Gelukkig loop ik niet heel veel tegen dit soort gevoelens aan, maar soms zijn er dus momenten die mij wel met deze gevoelens confronteren. Sinds ik na mijn vakantie weer aan het werk ben gegaan, merk ik ook dat het werken me op sommige momenten eigenlijk best wel zwaar valt. Natuurlijk sla ik me er wel doorheen en over de toekomst denk ik gewoon niet teveel na, maar heel af en toe denk ik wel:

Kon het maar gewoon altijd vakantie zijn!

Advertenties

27 gedachtes over “De vakantie voorbij

  1. Ik kan me voorstellen dat je je soms afvraagt waar het naartoe gaat, en toch, als ik jouw verhalen lees, denk ik dat het wel goed komt.
    Het is inderdaad bizar dat je soms goedgekeurd wordt terwijl je echt niet zo veel kunt werken als ‘uitgerekend’ wordt. Ze gaan uit van wat ‘wel zou moeten kunnen’ volgens allerlei rekenmodellen die met wat jij kunt en voelt eigenlijk niets te maken hebben…
    Als het moeilijk blijft en je werkt toch, dan zou je kunnen proberen om je nog eens te laten keuren. Vanuit een werksituatie is het weer een ander perspectief dan wanneer je geen baan hebt misschien. Dat is mijn ervaring tenminste… Het gaat er uiteindelijk om dat jij je goed voelt bij wat je doet, niet dat het je op termijn weer sloopt. Denk ik tenminste. Lieve groet ❤

    • Het kromme vind ik vooral dat ze de berekening maken aan de hand van het salaris dat je verdiende toen je ziek werd. Ik was toen leerling-verpleegkundige en kreeg wat ‘zakgeld’ elke maand. Logisch dat ik met elke andere baan meer zou kunnen verdienen en dus voor 100% goedgekeurd word.
      Volgens mij keuren ze je alleen als je na twee jaar ziek thuis nog niet aan het werk kan. Ik zie het niet echt zitten om dat hele proces opnieuw in te gaan.

      • Nee dat snap ik wel. Ik ga er zo opnieuw in, na twee jaar thuis… Ben al jaren deels afgekeurd en toentertijd hebben ze inderdaad aangegeven dat het eerder afhankelijk is van wat je voorheen verdiende dan met wat je werkelijk mankeert. Krom… En ze blijven ook snijden waardoor het telkens lastiger wordt om ‘ziek te mogen zijn’.

      • Om precies te zijn kijken ze naar je ‘functionele mogelijkheden’ dus naar wat je wel kan. Dan wordt er bepaald wat voor baan je daar eventueel mee kan doen. Vervolgens kijken ze naar wat je daar mee kan verdienen en hoeveel procent dat is van je oude salaris.
        Stel dat je dus 2500 euro verdiende en met een baan die je qua beperkingen aan kan kan je 1250 euro verdienen, dan word je voor 50 procent afgekeurd.
        Heel veel sterkte de komende tijd met de keuring. Ik zal voor je duimen.
        (Even of topic. Op één of andere manier kan ik niet op jouw blog reageren. Als ik op ‘Reactie plaatsen’ klik dan wil hij een bestand gaan openen, ipv dat hij gewoon mijn reactie plaatst. Heb jij enig idee hoe dat kan?)

      • Het blijft een papieren verhaal… ik kon 10 jaar geleden homeopathische middelen verkopen in Den Helder…dat was één van de referentiebanen. Maar kreeg inderdaad wel een gedeeltelijke afkeuring omdat mijn inkomen dan achteruit ging. Onzinnig… Ik ben benieuwd wat er nu bovenkomt in ‘het systeem’…
        Iemand anders had precies hetzelfde probleem als jij met mijn reacties. Wat raar! Bij haar werkt het nu ineens weer wel. Blijkbaar is er telkens één de klos. Ik zal er nog eens naar kijken.
        Jij ook veel sterkte! X

  2. Hoi hoi,
    ik volg je nog niet zo lang maar lees je blogs graag. Ik lees je twijfels over het op jezelf gaan wonen, terwijl je toch heel graag wil. Is het niet een idee om het gewoon te gaan proberen? De wil bij jou is er is er en waar een wil is is een weg. En praktische zaken daar is altijd een oplossing voor. Misschien kun je hulp krijgen bij bijv schoonmaken? En koken kan ruim vooruit toch? Dan kun je bijna alles in de vriezer doen. En wie weet kun je nog afspreken om 2x per week thuis te eten?
    Ik bedoel het niet denegerend ofzo hoor begrijp me niet verkeerd, ik gun het je alleen zo erg. Want misschien juist door het te doen voel je je weer wat sterker en kun je straks zeggen: Dat heb ik toch maar mooi gedaan.

    • Lief dat je het me gunt. Ik vind het lastig. Het is zoiets groots dat je het niet ‘even’ probeert. Ik zal toch al mijn spaargeld in mijn inboedel moeten steken e.d. En als het dan niet gaat is dat allemaal voor niks. Hulp bij het schoonmaken… ik zou niet weten van wie. Koken kan inderdaad ruim vooruit, maar het moet wel gebeuren. Net als schoonmaken, de boodschappen e.d. Ik heb er nu al geen energie voor om eens een keer voor mijn ouder te stofzuigen, dus hoe ga ik dat straks doen. Even boodschappen doen is voor mij iets waar ik de rest van de dag van moet bijkomen. Dus het is helaas niet zo makkelijk als het lijkt. 🙂

      • Hoi hoi, sorry voor mijn late reactie. Het zal niet makkelijk zijn maar wie weet lukt het je. Misschien kun je bijv tijdelijk iets gemeubileerds huren? Zo hoef je alleen geld uit te geven aan huur en niet aan een hele inboedel. En misschien kan een vriendin of je moeder je helpen koken en schoonmaken? Je zal dan moeten plannen en idd je tijd goed verdelen. Maar dat zou kunnen in het weekend? Ik roep maar wat hoor.

  3. Het alleen wonen zal je sterker maken, daarvan ben ik overtuigd.
    Misschien kun je op termijn wel op één of andere manier kiezen om wat minder dagen te werken. Beter dat dan weer in een diep dal terecht komen…
    Veel succes, ik duim voor je !

  4. Volgens mij moet het mogelijk zijn om opnieuw gekeurd te worden.Het zou te gek zijn als je op deze manier moet blijven doorgaan.Zelf ben ik net (deels)afgekeurd en heb ik bij de arts aangegeven hoe mijn slechtste dag eruit ziet.Dat vond ik heel moeilijk omdat ik graag van het positieve uit moet gaan,maar dat heeft wel geholpen.Heel veel sterkte!!Ik hoop dat je jouw weg daarin vindt.

    • Dank je wel. Volgens mij keuren ze je alleen opnieuw als je weer het hele proces van ziek melden in gaat en na twee jaar nog niet terug kan naar je oude baan. Plus dat mijn beperkingen (pijn moeheid e.d.) niet meetbaar zijn en ze waarschijnlijk bij hun beslissing blijven.

  5. Echt heel vervelend voor je dat al je energie in je werk gaat zitten. Ik weet de oplossing ook niet, maar misschien is het een idee om met een bedrijfsarts te gaan praten? Hou je taai!

  6. Goed om te lezen dat je een fijne vakantie hebt gehad. Ik heb een aandoening waardoor ik niet meer volledig kan werken. De eerste tijd zette ik door en luisterde niet naar de signalen. Op den duur ging het tegen me werken en kreeg juist meer last. Met vallen en opstaan leerde ik dat altijd maar doorzetten niet goed is. Voor iedereen is dat natuurlijk anders, maar let op dat je niet te veel je grenzen over gaat. Misschien heb je door minder werken ook minder geld, maar de kwaliteit van leven gaat er waarschijnlijk ook op voor uit en dat vind ik onbetaalbaar. Als ik jou was zou ik een herkeuring aanvragen, misschien heb je dan meer “geluk”.

  7. Jah, stom dat je dan volledig goed wordt gekeurd. Ik snap je twijfels ook wel, erg passend bij je leeftijd en de situatie waar je in zit. Misschien is het inderdaad wat er bij andere reacties ook is gezegd, wel een idee om op jezelf te gaan wonen. Dan kan je echt ervaren hoe het is. Misschien krijg je wel meer energie door die zelfstandigheid.

    • Ik vind het best wel lastig, omdat het niet iets is wat je zomaar even doet. Ik zal al mijn spaargeld op moeten maken om mijn inboedel te kopen e.d. en als het dan toch niet gaat is het weggegooid geld. Ik denk eerder dat het mij extra energie gaat kosten. Dus dat maakt het niet echt een makkelijke keuze.

  8. Lastig, maar daar moet toch iets op te vinden zijn? In het weekend eten invriezen zodat je het door de week alleen maar op hoeft te warmen, of af en toe lekker bij je ouders eten, iets laten bezorgen, magnetronmaaltijden… De rest van het huishouden kan wel tot het weekend wachten!

    • Het is best wel lastig om er iets op te vinden. Sowieso moet ik vanwege mijn huisstofmijt allergie wel meer dan één keer in de week stofzuigen. Bij mijn ouders eten kost ook de energie van het heen en weer fietsen. In het weekend koken kan, maar dan moeten ook de boodschappen gedaan worden, het huis schoongemaakt enz. Klusjes die voor mij veel energie kosten en waar ik uren van moet bijkomen. Dus zo makkelijk is het helaas niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s