Stilstaan

herfstDe laatste weken denk ik veel na, over het afgelopen jaar, maar ook over de afgelopen tien jaar. We zijn gewoon alweer een decennium verder. In die tien jaar is er voor mij ontzettend veel veranderd, terwijl ik juist het gevoel heb dat het afgelopen jaar de tijd heeft stilgestaan. Het jaar is omgevlogen, dat wel, maar ik heb sterk het gevoel een beetje stil te staan. Dat klinkt misschien een beetje gek en misschien ook wel heel erg zwaar, maar dat is toch wat mijn gevoel het beste omschrijft.

Tien jaar geleden ging het rond deze tijd niet heel erg goed met me. Ik was gestopt met mijn studie, moest mijn grootste passie loslaten en mijn vriendengroep liet mij keihard vallen. Thuis probeerde ik geduldig te zijn, in alle rust te wachten tot er een plek voor me zou zijn om te revalideren. De pijn die ik had na inspanning probeerde ik zoveel mogelijk te vermijden door maar geen leuke dingen meer te doen. Alleen thuis zijn, daar bestonden mijn dagen uit. Op dat moment had ik het niet zo door, maar als ik er nu op terug kijk zat ik toen echt niet lekker in mijn vel. De gedachte dat ik misschien maar beter niet meer wakker kon worden is zelfs wel eens voorbij gekomen.

Nu zijn we tien jaar verder. Is de pijn er nog steeds, misschien nog wel erger dan toen. Echter kan ik daar nu vele malen beter mee omgaan. Ik werk weer, heb een aantal fijne vrienden en bovendien familie en collega’s die me tot steun zijn. Regelmatig onderneem ik leuke dingen en daarnaast geniet ik ook van de kleine dingen in het leven. In plaats van te kijken naar wat ik niet heb, kijk ik nu naar wat ik wél heb. En dat is veel, heel veel. Ik kan weer iets voor een ander betekenen en genieten van het leven.

Mijn jaar bestond uit heel wat hoogtepunten. Momenten vol met geluk. Waar ik in die tien jaar tijd grote stappen heb gemaakt, kan ik dat echter over afgelopen jaar niet zeggen. Stilstaan, zo voelt het.

Als persoon heb ik me volgens mij niet heel erg ontwikkeld. Niet dat dat erg is overigens. Daarnaast waren er verschillende stappen die ik had willen nemen, maar die ik zelf helaas niet in de hand heb. Zo wacht ik nog steeds op een eigen huisje. Inmiddels begint dat wel echt een ding te worden. Ik heb het absoluut goed bij mijn ouders, maar het is gewoon echt tijd voor een eigen plekje. Ook op het gebied van bewegen wil het niet echt lukken, want zodra ik meer probeer te bewegen laat mijn lichaam het al snel weer afweten.

Is het dan erg om stil te staan? Nee, dat op zich niet. Het is jammer en sommige dingen had ik gewoon graag anders gezien, maar het is zoals het is. Zoals gezegd heb ik nu eenmaal niet alles zelf in de hand. Het enige wat ik kan doen is hier zo goed mogelijk mee omgaan. Hetgeen wat ik niet kan veranderen kan ik het best loslaten. De focus blijft dan ook op al het positiefs wat er wel is. Alle mooie dingen die ik wel heb. En dat zijn er meer dan genoeg. En weet je, over 10 jaar heb ik gewoon een prachtig paleisje met een leuke prins op het witte paard en wie weet wel een klein prinsje of prinsesje.

28 gedachtes over “Stilstaan

  1. Wat me heel snel opvalt is dat je nooit stil gestaan hebt. Je hebt geleerd van door te gaan met je leven met je lichaam. Je hebt de pijn kunnen neutraliseren en er mee leren omgaan. En nu zie je weer andere mogelijkheden. Dat je ook weer verder brengt.
    Ik wens je een fijne jaarwisseling en een prachtig jaar.

    Aum Shanthi

  2. Kan me voorstellen dat het lastig is vooral als je plannen hebt en dat dan niets meewerkt, terwijl je wel graag wilt. Ik hoop dan ook dat 2020 voor jou een jaar van ontwikkeling gaat zijn. Van groei. Van lekkerder in je vel zitten. Toch vind ik het altijd fijn te lezen dat je alles met een positieve insteek ziet. Dat is toch wel erg belangrijk<3

  3. Iedereen is zo gefocust op groei tegenwoordig maar soms moet je aanvaarden dat het niet gaat. Niks mis mee.

    Ik probeer ook uit alle macht in beweging te blijven door cursus en schrijven maar de afgelopen dagen dat ik niet veel bijzonders deed, voelde ik me een stuk beter.

    Wees lief voor jezelf, ook in je oordeel naar jezelf.

    Heel veel goeds voor het komende jaar.

  4. Ik weet niet (meer?) om wat voor pijn het gaat. Weet niet of ik dat ooit gelezen heb. Zelf ook al bijna 15 jaar chronische pijn, maar niet in die mate zoals jij.
    Ik weet niet of je ‘stilstaat’, ik geloof het eigenlijk niet voor zover ik dat kan beoordelen uit de blogs die je schrijft.
    Hoop dat 2020 voor jou een topjaar wordt!

Helemaal leuk als je een reactie achterlaat!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.