Even bijkletsen #17 | Delen

natuurHet is inmiddels alweer vrijdag (ja, ik heb dit een dag eerder geschreven) en ik bedenk me ineens dat ik helemaal geen blog ingepland heb staan voor morgen. Tijd om daar wat aan te doen. Eerder schreef ik dat ik twijfelde over het bloggen, maar de afgelopen tijd had ik toch wel weer redelijk wat inspiratie en lukte het me om in ieder geval wekelijks een blog te plaatsen. De zin is daardoor weer terug, dus voorlopig zijn jullie nog even niet van mij af denk ik.

Het blijft wel lastig om niet alles voluit te kunnen delen. Op dit moment zit ik namelijk best een beetje in de knoop met mezelf en zijn er wat dingen die ik op een rijtje moet zetten. Om een lang verhaal kort te maken is mijn vriendin vorig jaar behoorlijk in de steek gelaten door een aantal van haar vriendinnen. Ik heb geprobeerd dat zo goed mogelijk op te vangen en haar zo goed mogelijk te steunen. Eigenlijk vergat ik mezelf daar zelfs een beetje bij. Inmiddels zijn de vriendschappen weer hersteld en merk ik dat ik nu zelf een beetje buiten beeld raak. Op zich niet erg, want ik ben blij voor haar dat de vriendschappen weer als vanouds zijn. Zeker gezien haar situatie is het fijn dat ze lieve mensen om zich heen heeft.

Toch merk ik dat ik het wel lastig vind om nu zelf buiten beeld te raken. Mijn vriendschap is onvoorwaardelijk, ik verwacht er niks voor terug, maar het voelt toch ook niet helemaal fijn dat ik nu ineens niet goed genoeg meer ben. Tenminste dat is hoe het voor mij voelt. Ik weet dat ik dit niet persoonlijk moet opvatten omdat haar situatie het niet toelaat om veel contact te hebben met vrienden op dit moment. Ik probeer dan ook om er zo goed mogelijk mee om te gaan en mijn gevoel zoveel mogelijk los te laten, maar moeilijk is het wel. (En eigenlijk vind ik het dan weer stom van mezelf dat ik het er zo moeilijk mee heb.)

Verder gaat het gelukkig allemaal zijn gangetje. Natuurlijk zitten er lichamelijk gezien altijd wel weer dingen tegen. Zo heb ik al een tijdje last van mijn voet. De fysiotherapeut had daarom mijn voeten ingetapet. Helaas heeft ze dat gedaan met tape waar ik allergisch voor blijk. Nu heb ik dus al een tijdje knalrode, jeukende voeten. Haha. We hebben er samen heel hard om gelachen. Vanochtend heb ik overigens bijna een uur gelopen en dat ging redelijk goed, dus mijn voet zelf doet het weer.

Op mijn werk heb ik het ook erg naar mijn zin. Inmiddels werk ik er alweer vijf jaar en ik merk dat ik voor veel patiënten inmiddels echt een vertrouwd gezicht ben. Dat is zo leuk om te merken. Het zorgt voor fijne contacten en ik heb soms het gevoel echt iets voor mensen te kunnen betekenen. Daarnaast blijft ons team van collega’s gewoon heel erg fijn. We hebben het echt gezellig samen en lachen wat af met elkaar, maar zijn er ook voor elkaar in tegenspoed. Ik weet dat dit echt niet overal zo is, dus daar blijf ik heel erg dankbaar voor.

Verder heb ik niet zo heel veel te vertellen volgens mij. De komende tijd heb ik elke maand wel iets leuks op de planning, dus dat zijn weer heel veel lichtpuntjes om naar uit te kijken. Daarnaast pak ik gewoon lekker mijn rust en geniet van alle fijne kleine dingen om me heen. Lekker een boek lezen, een puzzel maken of genieten van Wie is de mol? op tv. Het blijft een geweldig leuk programma! Hoewel ze het ons wel weer lekker moeilijk maken. Voor mijn gevoel kan iedereen de mol zijn. Voor nu zit ik even op Rob, eens zien hoe dat na morgen is. Ik verlang overigens wel naar een beetje minder wind (pfff elke dag tegen die wind in fietsen is echt een drama) en een beetje meer zon, dat wil ik graag nog even kwijt. Lente, kom alsjeblieft.

Ik wens jullie allemaal een fijn weekend!

23 gedachtes over “Even bijkletsen #17 | Delen

  1. Ik hoop dat ze er ook voor jou is, als het jou minder gaat. Als dat niet zo is, mag je toch eens naar de vriendschap kijken. Misschien geef je meer van jezelf weg dan zij naar jou. Het zou mij best pijn doen als je je alles gegeven hebt en dan word je bij het vuilnis gezet. Als je er altijd voor haar bent, ziet ze je misschien niet meer, is het normaal dat je er bent. Weet dan maar dat er een virtuele vriendin hier is, mocht jij je ongeziene hart willen delen. Vriendschappen zijn en blijven lastig. Zet jezelf de komende tijd maar eens op nummer 1. ❤️🍀

    • Sowieso ben ik degene die in deze vriendschap meer geeft, maar dat kan ook niet anders wegens mijn vriendin haar omstandigheden en vind ik dan ook niet erg. Maar wil de komende tijd zeker wel even wat meer om mezelf gaan denken.
      Dank je wel, heel lief!

  2. Zo zie je dat ben je er voor iemand en vergeet jezelf. Tot zelfs op een moment dat ze ook jou vergeten. Dat is pijnlijk, en vaak de harde realiteit.
    Geniet van jouw weekend en van de mooie warme dingen die je mag beleven. Je bent een warm iemand.

    Aum Shanthi

  3. Zoals Anouk hierboven zegt; ik zou die vriendschap toch eens onder de loep nemen en kijken of je niet beter kan kiezen voor jezelf. Vriendschap hoort toch echt van 2 kanten te komen; ook bij ups & downs. Ik hoop dat het snel beter gaat met je voet ❤

  4. Ik was ook een rondje aan het doen onder mijn ‘oude’ blog vrienden. Ook bij mij was het laatste jaar het bloggen op een laag pitje .. Er is zoveel meer leuks. Zoals in Instagram .. Ik kwam je tegen bij Mrs. T en nu ben ik dus hier! Leuk om je te lezen 🙂

  5. Zo dan die vriendschap, dat vind ik toch niet zo heel vriendelijk van haar. Nou ken ik de situatie niet, maar op mij komt het over alsof ze genoegen met je hebt genomen en nu ‘alles weer goed is’ je niet meer nodig heeft. Ik vind je meer waard dan hoe je het nu beschrijft. Dan over het niet kunnen bloggen over onderwerpen, kijk naar waar je wel over kan bloggen waar je wel van kan genieten en schrijf daar over.

  6. Vriendschappen kunnen soms vreselijk ingewikkeld zijn.
    Misschien zit je er naast met je gevoel, hoop van niet natuurlijk.
    Maar als de investering maar van één kant komt is het meestal snel gedaan met een vriendschap.

  7. Moeilijk hoor, die gevoelens rond vriendschap.Is er ruimte om het uit te spreken met en tegen haar? Dat is moeilijk, maar zou wel de situatie kunnen verhelderen, nu blijft het toch maar hangen.
    En jou gevoel hierin wegstoppen? Misschien moet je voor je zelf helder proberen te krijgen waar dat gevoel vandaan komt, wat je zelf nodig hebt om dat gevoel kwijt te raken.

  8. Ik kan me je gevoel goed voorstellen. Inderdaad, je doet iets niets om er iets voor terug te krijgen, maar om vervolgens het gevoel te krijgen dat je een beetje aan de kant wordt gezet is natuurlijk het andere uiterste…

  9. Ik ben ook allergisch voor sommige lijmen op pleisters etc. Leukoplast onder andere. Plak je een pleister om jezelf te beschermen, krijg je er allemaal rood en jeuk voor terug inderdaad. En na carnaval bleek ik allergisch voor de lijm op de diamantjes die ik onder mijn ogen had geplakt, dus toen had ik allemaal mooie rode spikkels onder mijn ogen, haha

Helemaal leuk als je een reactie achterlaat!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.