Corona: mijn ervaring

coronaIn mijn vorige blogs is het al naar voren gekomen. Ook ik ben besmet geraakt met het coronavirus. Gezien mijn werk als doktersassistent was ik er ook eigenlijk wel van overtuigd dat ik het virus een keer zou oplopen. Hoewel ik niet precies weet hoe ik besmet ben geraakt is het waarschijnlijk wel op het werk gebeurd. Dat is dan het risico van het vak, zullen we maar zeggen. In eerste instantie wilde ik het er verder niet over hebben. Het was wel nodig om even mijn angst en zorgen te delen (in een beveiligde blog gezien mijn zorgen vooral om anderen waren) maar verder leek het me niet nodig om erover te vertellen.

Tot ik bedacht dat het misschien juist interessant is voor een ander om te lezen hoe ik het coronavirus heb ervaren. Om te lezen dat het gelukkig niet altijd eindigt met een opname op de IC, maar je je er toch wel behoorlijk naar van kan voelen. Om te lezen dat ook mensen met onderliggend lijden goed door corona heen kunnen komen.

Wanneer het bij mij precies begon vind ik lastig te zeggen. Ik had namelijk al een week of twee een lichte keelpijn en lichte verkoudheidsklachten gehad. Voor mijn gevoel speelde ook mijn hooikoorts op. Op gegeven moment na een aantal dagen zonder klachten werd ik wakker met keelpijn en was ik neusverkouden. Net even erger dan die weken daarvoor. In de avond kreeg ik gigantische rugpijn. Nu heb ik chronische rugpijn, maar dit was wel even anders dan de bekende rugpijn.

De volgende ochtend voelde ik me een stuk minder goed. De rugpijn was er nog steeds en straalde inmiddels ook uit naar mijn benen. De keelpijn en verkoudheid waren nog een stuk heftiger. Waar ik normaal gesproken met een fikse verkoudheid wel gewoon kan puzzelen of een boek kan lezen, had ik daar nu echt geen energie voor en kon ik alleen maar op de bank hangen. Omdat ik niet meer wist hoe ik moest zitten ben ik uiteindelijk nog een stukje gaan wandelen in de hoop de rugpijn eruit te lopen, zonder effect uiteraard. Later op de middag werd ik kortademig, ging ik steeds sneller ademhalen en sloeg ook mijn hartslag op hol.

Die nacht werd ik ook regelmatig kortademig wakker en zat ik tegen koorts aan, maar uiteindelijk heb ik nooit echt koorts gehad. In de zorg betekent geen koorts dat je gewoon moet werken en dus zat ik de volgende ochtend gewoon op mijn fiets naar het werk, waar ik buiten adem aan kwam. Toch kwam ik met neusspray en drie keer per dag ibuprofen de dagen wel redelijk door, alleen had ik wel een beetje een raar hoofd. Na een dag of twee werd dat rare hoofd minder en voelde ik me in dat opzicht beter, terwijl mijn keelontsteking en verkoudheid juist steeds erger werd. Mijn klieren waren opgezet, mijn oren deden zeer. Ik had haast het gevoel dat mijn hersenen uit mijn oren naar buiten zouden komen. Maar nogmaals, ibuprofen doet wonderen.

Na anderhalve week begon ik denk ik langzaam wat op te knappen. De verkoudheid werd minder, mijn keel kwam tot rust. Alleen begon ik toen te hoesten en dat heeft nog wel een tijdje aangehouden. Gezien de zorg voor een familielid had ik ook niet heel erg de tijd om echt tot rust te komen, dus ik was ook nog erg moe en met inspanning bleef ik kortademig. Na ruim drie weken was ik dan eindelijk van mijn verkoudheid en hoesten af. Het moment waarop ik me gelukkig weer beter kon melden. Hoewel ik wel nog steeds kortademig ben met inspanning. Dat zal wel even de tijd nodig hebben om te slijten denk ik.

Al met al ben ik er dus eigenlijk goed doorheen gekomen, met in principe alleen milde klachten. In mijn omgeving zijn er meer mensen die corona hebben gehad. De een heeft nauwelijks klachten gehad, de ander belandde op de intensive care. Gelukkig is iedereen er vooralsnog wel doorheen gekomen, hoewel sommigen wel langer de tijd nodig zullen hebben om te revalideren en herstellen. Het is fijn om te zien dat er ook echt wel mensen zijn met verschillende onderliggende aandoeningen, obesitas en zelfs iemand waarvan het medisch gezien een wonder is dat ze nog leeft, die de corona toch weten te overleven. Waarmee ik wil laten zien dat ook in die situaties je door het coronavirus heen kan komen.

De moraal van dit verhaal? Ik heb geen idee. Het coronavirus is zo onvoorspelbaar en pakt voor iedereen zo anders uit. Misschien dat mijn ervaring een klein beetje angst bij jullie kan wegnemen en laat zien dat het echt niet altijd zo ernstig hoeft af te lopen zoals de berichten vertellen die in de media verschijnen. Het delen van mijn ervaring geeft jullie hopelijk een klein beetje hoop. Echter is het nog altijd zo dat het voor heel wat mensen wel heel erg naar afloopt en blijft het gewoon enorm heftig allemaal. Het is dan ook absoluut niet mijn bedoeling om te doen of het virus niks voorstelt, want het brengt echt heel erg veel narigheid met zich mee en de mensen in mijn omgeving hebben gewoonweg heel veel geluk gehad.

Ik wil iedereen die het op dit moment moeilijk heeft, op welke manier dan ook, in ieder geval heel veel sterkte wensen. Mocht je behoefte hebben aan een luisterend oor, dan mag je me altijd een e-mail sturen.

 

48 gedachtes over “Corona: mijn ervaring

  1. Ik ben blij om te horen dat je genezen bent en geen al te zware klachten had. Zelf weet ik niet zeker of ik het gehad heb, maar het zou kunnen. Ik had wat temperatuur en spierpijn en de week nadien was ik nog altijd kortademig. Ik heb sowieso ook wel zwakke longen, dus geen wonder dat dit aspect bij mij bleef aanslepen. Ik ben er inmiddels ook weer helemaal bovenop. Ik ken twee mensen die in het ziekenhuis beland zijn en hun herstel ging heel traag. Maar ze zijn er inmiddels ook goed doorgekomen. Toch maar een vreemde ziekte! Maar de geruststelling is inderdaad dat niet iedereen dezelfde symptomen ervaart of er even ziek van is.

  2. Top dat je dit hier wilt schrijven, zeker voor mensen die er een angst voor hebben. Want zoals je schrijft niet iedereen komt terecht in de kliniek of op intensieve zorgen. Maar als je het krijgt is het gewoon een beangstigend gevoel omdat je moeilijk kan ademen. En dat is toch een van onze belangrijkste middelen.
    Je bent genezen en dat is het belangrijkste. Houden zo zou ik zeggen.

    Aum Shanthi

  3. Goed dat je dit deelt… we kunnen klagen en zagen dat we beperkter zijn in ons doen en laten, maar we mogen blij zijn dat we gezond en wel zijn. En als we het hebben of gehad hebben, dat we er niet echt ziek van geweest zijn. Er zijn vele andere gevallen… met jammer genoeg de dood tot gevolg.

  4. Fijn om te horen dat het met jou en de mensen om je heen steeds beter gaat. Daarbij wil ik inderdaad onderstrepen dat ook lichte klachten je weken uit de running kan houden. Een collega van mij heeft ook Corona gehad, hoefde niet opgenomen te worden, maar is ondertussen al 5 weken aan het herstellen en nog steeds bij inspanning en langer praten kortademig. En een collega die wel in het ziekenhuis heeft gelegen, zal waarschijnlijk nog maanden moeten revalideren.

  5. Ik lees met interesse je symptomen en ziekteverloop. Corona is echt heel grillig heb ik de indruk. Aan de ene kant van het spectrum heb je de mensen die het virus bij zich dragen en nergens last van hebben, en aan de andere kant de mensen die eraan overlijden. En je weet van te voren niet bij welke groep jij zit…

  6. Beterschap
    Maar…
    Ben je wel in quarantaine geweest
    dat haal ik niet uit je verhaal
    Zeker ook door de zorg om een
    familielid…
    Verzorgde niemand jou?
    Lijkt we toch erg eng
    wellicht ook achteraf.
    Zet m op!

    Het blijft een vreemde tijd.
    Ik probeer me maar zo
    veilig mogelijk door t leven
    te begeven.
    Week niet i v m
    veiligheidsclausule op de weekplek
    Zo weinig mogelijk beweging
    in het gebouw.
    Ik zelf doe zo t e e a in huis
    Buiten de boel op orde
    Lezen, schrijven en bewegen
    Flinke wandelingen
    en fiets als t mogelijk is

    Het beste

  7. Ik heb een zusje die werkt op de IC, en dat doet ze graag en volgens mij ook wel goed. Het overkomt je als je pech hebt, en jij had dat. En het geluk dat je het doorstaan hebt. En wij moeten nog maar afwachten wat ons gaat overkomen. En wanneer en hoe.

  8. Wat ben ik blij dat je je beter voelt. Gelukkig maar! Het klinkt toch wel erg heftig. Ik ben ook blij dat je het deelt, ik ben echt als de dood voor dit virus. Hopelijk kun je alles nu wat achter je laten en worden je zorgen over je omgeving ook wat minder. Knap maar gauw verder op! Liefs,

  9. Pingback: Homeward bound | Zo simpel is dan geluk

  10. Pingback: Plasma doneren: terug van weggeweest | Zo simpel is dan geluk

  11. Ha, nog iemand die milde coronaklachten heeft gehad! Interessant om te lezen zeg 🙂 Herkenbaar ook dat het zo langzaam opkwam en eerst niet duidelijk herkenbaar was…en inderdaad ik had uiteindelijk ook niet/nauwelijks koorts, maar wel een aantal dagen verhoging. Weird virus is het..uiteindelijk toch wel een dikke maand mee zoet geweest. Was jij ook nog wekenlang zo moe en futloos?

  12. Pingback: Dingen die ik stom vind | Zo simpel is dan geluk

  13. Volgens mij is de rugpijn door de nieren veroorzaakt. Dat heb ik van velen gehoord. Maar goed dat je er grotendeels overheen bent.

  14. Pingback: Naar de huisarts? Liever niet! | Zo simpel is dan geluk

  15. Pingback: Corona: opnieuw in lockdown | Zo simpel is dan geluk

  16. Mooi verslag van je ziek zijn toen je corona had. Niet te geloven dat je ook nog bent gaan werken. Maar dat mocht niet lang duren zeker? Blij voor je dat je er toch goed doorgekomen bent. Had dit logje natuurlijk niet gelezen want ik las in die tijd nergens en blogde zelf ook niet.

  17. Pingback: Corona frustraties | Zo simpel is dan geluk

Laat een reactie achter op deschrijvendehuisvrouw Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.