Even bijkletsen #25 | Ups en downs

vakantieVolgens mij kan ik met recht zeggen dat de afgelopen weken een periode waren met ups en downs. Het ene moment was er volop leegte en verdriet, het volgende moment volop vreugde en geluk. Het is precies zoals het leven is, maar het is ook wel pittig om zoveel emoties tegelijk te voelen. Ik merk dat mijn hoofd er een beetje vol van zit en dat ik behoefte heb om alles even op te schrijven. Kan ik dat net zo goed met jullie delen toch en even bijkletsen?!

Chaotisch verhuizen

Om te beginnen was het een chaos in mijn hoofd rondom het verhuizen. Spullen die bij mijn ouders lagen, spullen die in mijn vorige woning lagen, ik was het overzicht op gegeven moment kwijt. Het kostte bovendien erg veel energie om alles heen en weer te verhuizen. Mijn ontdekking van het jaar: ik heb echt veel te veel kleding. Echter vind ik het ook heel erg zonde om weg te doen. Toch ben ik kritisch geweest op wat ik mee wilde nemen en heb ik een deel naar de kledingbank gebracht in de hoop iemand anders er blij mee te kunnen maken. Het is even een gedoe dat verhuizen, maar ik ben wel enorm blij met de tijdelijke plek die ik nu heb.

Leegte en verdriet

Het is inmiddels een half jaar geleden dat mijn beste vriendin is overleden en ik mis haar nog elke dag. Bovendien was pas haar verjaardag. De eerste keer dat zij er zelf niet bij was om die te vieren. Dat soort dagen zijn toch altijd erg confronterend. Gelukkig kon ik het verdriet die dag delen met een andere vriendin van haar. Verder ervaar ik helaas van mijn eigen vriendinnen weinig steun in dit opzicht en dat vind ik best lastig. Eén van mijn vriendinnen heeft me erover geappt. De anderen hebben helemaal niks laten horen en zelfs geen moeite genomen om te reageren op social media. Hierdoor vind ik het juist ook moeilijk om er zelf over te praten. Heel lastig dus en zeker ook iets waar ik zelf aan moet werken door geen verwachtingen te hebben en door toch zelf de stap te nemen mijn verdriet te uiten op zo’n moment. 

Verder waren er ook wat andere teleurstellingen die hierbij in het niet vielen maar op zo’n moment toch wel even voor een mindere stemming zorgden. Zo kon helaas mijn midweek weg niet doorgaan (lang leve de coronapas) en werd ik uitgeloot voor een nieuwbouwproject waarop ik me had ingeschreven. Daarnaast waren er veel kleine frustraties van dingen die niet lekker liepen. Zo viel mijn gordijn ineens naar beneden en heb ik gedoe met mijn thermostaat. Gelukkig kan ik dit soort dingen altijd wel goed relativeren en weer loslaten.

Vreugde en geluk

De moeilijke momenten wisselden zich af met fijne momenten. Het bruiloftsfeest van mijn collega bijvoorbeeld. Fantastisch om haar zo gelukkig te zien en een gezellige avond te hebben met collega’s en andere gasten. Daarnaast waren er een aantal collega’s die nu bij mij om de hoek wonen en aangaven dat ik ze altijd kan bellen als er wat is. Zo blij mee. Ook had ik gisteravond nog een goed en diepgaand gesprek met de vriendin die me wel appte rondom het gemis van mijn beste vriendin. Een gesprek waar we beiden volgens mij veel aan hadden, dus dat is heel bijzonder.

Bovendien waren er wat fijne uitjes. Zo had ik een gezellige dag bij mijn vriendin en haar zoontje (1 jaar). Het was zo leuk om te zien hoe hij gedurende de dag weer aan mij wende en me vervolgens continu in de gaten hield om te zien of ik bijvoorbeeld wel mee ging wandelen. Zo schattig. Bovendien heb ik nog een aantal keer buiten de deur geluncht, ging ik lekker uiteten en genoot ik van overheerlijke koffie bij de Starbucks. Heel wat fijne hoogtepunten dus die zorgden voor wat afleiding en die de moeilijke momenten dragelijk maakten

25 gedachtes over “Even bijkletsen #25 | Ups en downs

  1. Heel veel sterkte met het verdriet. Op rouwen staat geen termijn, dus laat het rustig komen. Maar wat jij schrijft is het leven. De ene dag is het vrolijk, en de andere dag slaat alles om. Hopelijk komen er mooie zonnige dagen aan!

  2. Jammer dat je zo weinig steun krijgt van je vriendinnen. Juist als je verdriet hebt, heb je ze heel hard nodig. Maar wel lekker dat je nieuwe plekje zo bevalt!

  3. Ik was helemaal verbaasd toen mijn buurmeisje van net 12 aan mij vroeg buurvrouw Hélène hoe is het nu voor u zo zonder Hester, mist u haar erg? Ik vond dat zo mooi en ontroerend. Wij hebben veel geluk dat haar man veel bij ons is en 50 meter verderop woont. Ook de buren kennen haar allemaal. Mijn vriendinnen vragen er nooit naar maar ik vertel er wel over tegen hen. Ik herken het gevoel van teleurgesteld zijn maar aan de andere kant weet ik niet beter hoor. Ik was zaterdag naar feest van een vriendin die ook net haar beste vriendin kwijt is en op de kaart voor haar schreef ik ook over haar vriendin een stukje. Voor mij heel gewoon maar schijnbaar niet voor anderen.
    Ik wens je veel liefs toe.

  4. Ik vind het heel erg en rot om te lezen dat je maar met één iemand echt kunt praten over het verlies van je beste vriendin. Helaas heb ik kort na jou hetzelfde moeten mee maken… Het is verschrikkelijk heftig en soms nog steeds wel intens. Stuur me gerust een mailtje als je even je verhaal kwijt wilt ❤

  5. Mensen weten vaak niet hoe om te gaan met het verdriet en verlies van een ander. Bang om jou te kwetsen, bang om zelf te moeten nadenken over eigen verlies. Ik neem het mensen niet kwalijk, want als ze niet weten hoe er mee om te gaan heeft het ook geen zin om bij hen steun te zoeken. Zo zie ik het. Maar je kunt misschien wel afleiding zoeken met die groep vriendinnen. Een uitje plannen of een avondje eten. Hoe hard het ook is: je moet toch verder.
    Sterkte in ieder geval en mooi dat je wel de hoogtepunten benoemt van de afgelopen tijd. Elk mooi moment is een ode aan de mensen die hier niet meer bij kunnen zijn.

  6. Dat verdriet over jou overleden vriendin herken ik heel erg. Toen mijn vriendin in 2008 overleed was er even aandacht voor, maar al snel dacht niemand er meer aan, terwijl ik met mijn verdriet zat. Het leek wel of mijn status veel minder was daarin dan die van haar zussen. Ik ben toen opzoek gegaan naar lotgenoten, maar vond ze niet. Dat heeft wel gemaakt, die eenzaamheid in mijn verdriet, dat mijn rouw langer geduurd heeft dan misschien wel nodig was.

Helemaal leuk als je een reactie achterlaat!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.