Lezen | Zusje, Tijden van Vuur en 24 dagen

boekenZoals ik laatst in deze blog vertelde heb ik de laatste tijd wat minder gelezen dan normaal. Op dit moment lees ik nog steeds in Het labyrint der geesten. Een prachtig boek, maar doordat het aardig wat pagina’s heeft en het nog steeds vrij druk is op mijn werk, ben ik daar nog wel even mee bezig denk ik. Hoewel ik dus wat minder heb gelezen dan normaal gesproken, zijn er zeker boeken die ik met jullie wil delen. Mochten jullie overigens in mijn Zo simpel is dan geluk rubriek een boek zien waar jullie meer over willen weten, laat het me gerust weten. Het lukt me namelijk niet om echt alle boeken die ik lees te bespreken.

Zusje – Rosamund Lupton

Een boek wat ik al een tijdje op mijn e-reader had staan, maar wat telkens toch niet mijn eerste keus was. Zonde eigenlijk, want het is een psychologische thriller die ik met veel plezier gelezen heb. Het boek wordt verteld vanuit Beatrice. Haar zus Tess is vermist en Beatrice doet er alles aan om haar te vinden. Helaas wordt al snel het lichaam van haar zus gevonden en gaat iedereen uit van zelfmoord. Beatrice is er echter van overtuigd dat er iets anders aan de hand is, maar niemand gelooft haar dus ze komt alleen te staan in haar zoektocht. Ze ontdekt echter wel degelijk meer.
Het is geen boek met een hoog tempo, maar toch greep het boek mij genoeg om door te blijven lezen omdat ik gewoonweg nieuwsgierig was hoe dit af zou lopen. Met name wat later in het boek zijn er verschillende plotwendingen wat het boek zeker spannend maakt. Het boek is op een bijzondere manier geschreven, namelijk in de vorm van een brief van Beatrice aan Tess over de gebeurtenissen en haar zoektocht. Zeker een aanrader als je van psychologische thrillers houdt.

Tijden van Vuur – Kate Mosse

De boeken van Kate Mosse maken mij altijd ontzettend gelukkig. Echt een fijne schrijfster vind ik dat. Dit boek speelt zich opnieuw af rondom Carcasonne en wel in de zestiende eeuw. Een historische roman. Niet per se mijn ding eigenlijk, maar Mosse schrijft haar boeken op zo’n manier dat je het gevoel krijgt zelf in dit tijd te leven en de personages te herkennen. Ze wekt een bepaalde spanning op waardoor je het boek niet kan wegleggen. Ik heb er enorm van genoten en begreep dat er dit jaar een vervolg komt. Ik kijk er naar uit.
Dit boek draait om Minou, een jongedame die haar vader helpt in zijn boekhandel in Carcasonne. Op gegeven moment krijgt ze een mysterieuze brief, die ze eigenlijk laat voor wat het is. Ze ontmoet Piet Reydon, een hugenoot, en daar komt de romantiek tevoorschijn. Omdat de situatie in Carcasonne door de godsdienstoorlogen steeds gevaarlijker wordt, wordt Minou door haar vader samen  met haar broer naar Toulouse gestuurd. Aldaar komt ze opnieuw Piet tegen. Heeft de mysterieuze brief toch meer te betekenen gehad?

24 dagen – Guillaume Musso

Een schrijver die ik nog niet kende, maar die mij zeker aangenaam heeft verrast. Dit is het boek dat ik heb gewonnen Regenboogbui. Het vertelt het verhaal van de jonge arts Arthur Costello. Hij heeft via zijn vader de vuurtoren van zijn opa geërfd, onder enkele voorwaarden. Zo mag hij de vuurtoren nooit verkopen en ook nooit de ijzeren deur in de kelder openen. Dat laatste kan Arthur echter niet laten en ineens komt hij in een andere tijd terecht, waar hij Lisa ontmoet met wie de relatie zich steeds meer verdiept.
Verder wil ik eigenlijk niet teveel over de inhoud vertellen omdat ik anders eigenlijk al teveel verklap. Hoewel het verhaal zeker niet realistisch is, is het wel heel erg spannend. Het boek houdt je in zijn greep en je wilt maar al te graag weten hoe het af gaat lopen. Lekker gaan lezen dus.

Advertenties

Zomereenzaamheid

Het is zomer. De zon schijnt en iedereen is bezig met het genieten van dit heerlijke seizoen. Overal om je heen zie je mensen genieten van het mooie weer en het gezellige samenzijn. Op social media zie je alleen maar blije gezichten en foto’s van de meest prachtige stranden en hotspots. Geweldig natuurlijk, maar niet voor iedereen is de zomer een fijn seizoen.  Zo las ik laatst op Huisvlijt.com een blog over zomerdepressie en dat zette me eigenlijk wel aan het denken.

Helaas word niet iedereen blij van de zomer. De een omdat het zijn lichamelijke klachten verergert, de ander omdat hij last heeft van een zomerdepressie. Een andere factor die hierin kan meespelen is zomereenzaamheid. Ouderen hebben hier veel last van omdat hun kinderen en kleinkinderen bijvoorbeeld met vakantie gaan en er ineens wekenlang niemand bij hen over de vloer komt. Of het buurthuis waar ze regelmatig komen gaat de hele zomer dicht.

Daarnaast kan zomereenzaamheid zeker ook bij jongeren spelen. Iemand die sowieso al af en toe eenzaam is kan hier juist in de zomer extra last van hebben omdat vrienden met vakantie zijn of omdat het confronterend is om iedereen zo samen te zien genieten op social media.

Wanneer ik naar mezelf kijk is er het hele jaar door wel eens een momentje dat ik me eenzaam voel. Ondanks dat ik echt wel hele lieve vrienden en familie om mij heen heb. In de winter of herfst kruip ik dan lekker met en boek onder een dekentje op de bank en ben ik dat gevoel eigenlijk al snel weer vergeten.

In de zomer vind ik het soms wat lastiger. Wanneer ik wakker word, de zon schijnt en ik voel me goed, zou ik het liefst een vriendin bellen en spontaan even samen een terrasje pakken. Mijn vriendinnen wonen echter niet om de hoek, dus is dit geen optie. In de zomer ben ik dus ook vaak weekenden achtereen alleen en dat is soms wel confronterend. Op een of andere manier heb ik er dan toch net even wat meer moeite mee. Misschien ook omdat mensen verwachten dat je in de zomer continu lekker op stap bent en leuke dingen doet.

Begrijp me niet verkeerd, het is niet iets groots en ik voel me zeker niet heel erg eenzaam. Het zijn kleine, confronterende momentjes dat ik me even wat rot en eenzaam voel. Zelf kan ik daar wel goed mee omgaan en het ook snel weer loslaten, maar ik kan me voorstellen dat deze zomereenzaamheid voor veel mensen best wel een ding kan zijn. Vandaar dat ik er toch eens over wil schrijven. Weet dat je zeker niet de enige bent!

Zo simpel is dan geluk #59 | Zomer

IbizaHet is voor mij heel erg belangrijk om te genieten van het leven, van de grote en kleine dingen. Deze geluksmomenten deel ik al langere tijd op mijn blog in de rubriek ‘Zo simpel is dan geluk‘. Al een aantal jaren deel ik hier regelmatig puntsgewijs de grote en kleine dingen in het leven waar ik van geniet en waar ik dankbaar voor ben. Het leek me voor de verandering echter leuk om dit voortaan eens op een andere manier te gaan doen. Lees vooral verder als je wilt weten wat mij de afgelopen tijd gelukkig heeft gemaakt.

Dagelijkse dingen

Het is zomer en dat maakt mij erg blij. Iedereen is vrolijk en blij en er hangt overal een gemoedelijke sfeer. De hele warme dagen vind ik overigens wat minder fijn. Gelukkig ben ik daar niet de enige in en kan ik samen met de andere mensen die hier ook niet blij van worden lekker samen klagen. Op het werk blijven mijn collega’s een grote steun en lachen we samen ondanks de ‘ellende op dit moment heel wat af. Bovendien kreeg ik nog een compliment van een patiënt, dat ik zo’n fijne assistente ben en hij het zo knap vond dat ik in een lastige situatie (waar hij toevallig bij was) zo rustig en netjes bleef. Altijd mooi om te horen.

Uitjes

De afgelopen tijd heb ik weer wat fijne en bijzondere dingen gedaan. Zo was het vrijgezellenfeest van een goede vriendin, een dag om nooit meer te vergeten. Ook ging ik een avond naar een concert van de 3Js, alwaar we afscheid namen van Jan de Witte. Het afscheid duurde overigens niet langs want al snel ging ik een middagje naar een festival om Jan in zijn soloproject ‘Blanko’ te aanschouwen. Even wennen, maar genoten heb ik zeker. Bovendien wilde ik heel erg graag de film Aladdin zien. Een film die ik in mijn jeugd ontzettend vaak heb gezien. Op mijn vrije dag ging ik dus een avondje naar de bioscoop om van deze geweldige film te genieten. Ook ben ik nog een keertje even lekker wat gaan eten op een festival met foodtrucks. Ik nam een vega wrap met hummus, erg lekker.

De kleine dingen

Samen met mijn oma een ijsje halen, daar werd ik heel erg blij van en mijn oma ook. Daarnaast werd ik ook heel erg blij van het nieuwe nummer van Beyoncé, Spirit, dat zij schreef voor de nieuwe film van de Lion King. Echt een prachtig nummer. Overigens word ik ook blij van alle andere liedjes die op haar nieuwe album staan. Ik kan er wel uren naar luisteren. De eerste barbecue van het jaar zit er voor mijn inmiddels ook op. Gewoon, samen, met het gezin, klein maar fijn. Daarnaast werd ik samen met mijn collega’s uitgenodigd voor een etentje bij mijn werkgever. We hebben heerlijk gegeten en het was ontzettend gezellig.

Lezen

Op dit moment lees ik wat minder dan normaal. Door de warmte lukte het lezen mij gewoonweg niet omdat ik gewoon in slaap viel, haha. Ik ben bezig in het boek Het labyrinth der geesten van Carlos Ruiz Zafón. Een mooi boek, met ruim 800 pagina’s volgens mij, dus dat houdt me wel even zoet. Hiervoor heb ik ook nog een aantal fijne boeken gelezen. Zo las ik Tijden van vuur van Kate Mosse en Wijd open van Fitzek. Wijd open is het vervolg op de Ogenverzamelaar en vond ik persoonlijk beter. Zusje van Rosamund Lipton vond ik ook erg goed. Koester je droom van Nora Roberts en Doorn in mijn vlees van Karin Slaughter kwamen ook nog voorbij. Nu ik het zo op een rijtje zet heb ik toch meer gelezen dan ik dacht.

Dankbaar

Het meest dankbaar ben ik voor mijn prachtige vakantie op Ibiza. Wat een rijkdom dat ik daar heen kon gaan en kon genieten van zoveel moois in verschillende opzichten. Het is voor mij zeker niet vanzelfsprekend om op vakantie te gaan, dus het maakt dat ik me heel erg rijk voel wanneer ik wel op vakantie kan.
Daarnaast wil ik al mijn lezers eens in het zonnetje zetten. Ik ben namelijk heel erg dankbaar voor iedereen die mijn blogs leest. Het zijn er niet veel, maar dat geeft niet. Ik vind het namelijk heel bijzonder dat er mensen zijn die hier mee lezen. Veel daarvan laten bovendien ook nog eens regelmatig een reactie achter. Echt heel gaaf.

Sportschool frustraties

SportenWie mijn blog langer volgt weet dat ik regelmatig naar de sportschool probeer te gaan. Het is zo belangrijk om in beweging te blijven wanneer je chronische pijn hebt en bovendien is het voor mij belangrijk mijn spieren te trainen zodat die mijn hypermobiliteit kunnen opvangen. Braaf ga ik dus minstens een keer per week naar de sportschool en probeer het liefst ook een tweede keer. Samen met een uur yoga in de week is dit het maximale wat haalbaar is. Eerder schreef ik al eens dat ik het gevoel heb stil te staan wat het trainen van mijn spieren betreft. Dat gevoel is er nog steeds en er komen eigenlijk steeds meer frustraties bij. Lees verder