Awkward beha momentjes

SportenAls vrouw kom je er niet onderuit: het dragen van een beha. Tenminste, je moet natuurlijk niks, maar over het algemeen denk ik dat vrouwen hem toch wel dagelijks dragen. Hoewel het moment waarop je hem weer uit kan doen ook altijd wel weer erg fijn is. Zelf kan ik niet zo goed tegen kant en tierelantijntjes (ik krijg daar echt letterlijk de kriebels van) dus zijn mijn beha’s eigenlijk vrij saai en standaard. Echter heb ik al wel regelmatig wat minder saaie, maar juist hele awkward beha momentjes gehad.

De beha en het pashokje

Winkelen. Het is inmiddels niet meer zo vanzelfsprekend. In de tijd dat het nog volop kon stond ik in het pashokje en wilde ik een jurkje en een broek pas. Ik deed dus mijn shirtje en broek uit om eerst even het jurkje te passen. Helaas, het stond me niet, dus ik deed het snel weer uit. Het was tijd om de broek te passen. Ik deed hem aan en hij zat als gegoten. Vol enthousiasme stapte ik dan ook het pashokje uit om de broek aan mijn moeder te showen en eens even goed in de spiegel te kijken. De andere mensen die ook hun outfit in de spiegel aan het bewonderen waren keken mij echter nogal vreemd aan. Ik was in mijn enthousiasme vergeten even een shirtje aan te doen en stond dus niet alleen mijn broek, maar ook mijn beha te showen.

McDonalds en beha’s?

Gezellig een dagje naar een vriendin die een eind reizen verder woont. Het is mooi weer dus ik heb een strapless shirtje aan met uiteraard een strapless beha daaronder. In de trein is het door de airco echter best fris, dus ik doe mijn vestje aan en rits hem dicht. Op het station aangekomen zie ik mijn vriendin al staan en stap ik in de auto. We rijden naar de McDonalds om daar een lekkere vette hap te nemen. Aldaar nemen we plaatst aan een tafeltje en inmiddels heb ik het weer behoorlijk warm. Ik rits dus mijn vestje open en doe hem uit, waarop mijn vriendin heel hard begint te lachen. Wat blijkt, mijn strapless shirtje is helemaal afgezakt en ik zit dus in mijn beha in de McDonalds!

Een afzakkertje

In het verleden was mijn grootste passie twirlen. Voor wie het niet kent, het is het makkelijkst te omschrijven als ‘dansen met een stokje’. Begrijp je dan nog niet wat ik bedoel, dan raadpleeg je maar even een zoekmachine. Met onze twirlvereniging gingen we altijd regelmatig naar wedstrijden. We kregen dat altijd een mooie outfit aan, aangepast op het thema van de choreografie. Op gegeven moment was ik al wat ouder, maar viel in bij de jongere groep. De jurkjes die we op dat moment droegen waren zo gemaakt dat je er geen gewone beha onder kon dragen. Ik was de enige van de groep die een beha droeg (de rest was jonger) dus koos dan maar voor een strapless beha. Dat was achteraf gezien absoluut geen goed keuze. Halverwege de choreografie begon mijn beha al af te zakken. Wat een drama!

NOTE: helaas pindakaas, van al deze momenten heb ik geen foto, dan maar een foto van mijn voeten!

Hoe kom ik van de coronakilo’s af?

Heb je geen inspiratie voor een blog? Dan heb je gelukkig altijd nog fijne volgers die voor inspiratie zorgen. Ik wel tenminste, ik prijs mezelf gelukkig. Niet alleen zorgen deze fijne volgers voor inspiratie, ook word ik goed door ze verzorgd. Ze komen mij namelijk gewoon taart brengen! Echt, zo gaaf en bijzonder. Je snapt wel dat ik nu helemaal een gelukkig mens ben. Helemaal ondersteboven ben ik ervan. Alleen… al die taart brengt natuurlijk wel een probleem met zich mee: kilo’s. Coronakilo’s. Lees verder

Doktersassistent tijdens de coronacrisis

coronaVolgens mij houdt het op dit moment iedereen wel bezig: het coronavirus. Een microscopisch klein deeltje wat de hele wereld in zijn greep heeft. Voor veel mensen lijkt het of het leven even stil staat. Als doktersassistent ben ik zelf gewoon aan het werk, dus voor mij voelt het eigenlijk niet heel anders. Behalve natuurlijk dat een dag op de praktijk er ineens wel heel anders uit ziet en de leuke uitjes even in het water vallen. Lees verder

Stop, politie!

fietsDe politie is je beste vriend. Totdat je een bekeuring krijgt natuurlijk. Dan is die liefde ineens over. Het liefst krijg je natuurlijk zo min mogelijk met de politie te maken. En die bekeuringen kan je uiteraard ook missen als kiespijn. Ben ik zo braaf dat ik nog nooit een bekeuring heb gehad? Of kom ik toch regelmatig met de politie in aanraking. Ik zal het je vertellen. Lees verder