Naar de huisarts? Liever niet!

coronaDe huisarts is een plek waar ik niet veel kom. Mijn eigen huisarts dan, want op mijn werk zie natuurlijk ook dagelijks huisartsen. Hoewel ik soms wel degelijk klachten heb, ben ik ook team ik-kijk-het-wel-even-aan en gaan bovendien veel dingen daadwerkelijk uit zichzelf wel weer over. Heb ik last van spieren of gewrichten, dan ga ik meteen naar de fysiotherapeut, daar kan een huisarts toch helemaal niks mee. Mijn huisarts verdient dus niet heel erg veel geld aan mij. Toch is er ook nog iets anders dan meespeelt.

Eigenlijk heb ik al van jongs af aan regelmatig vage klachten. Een deel daarvan kon uiteindelijk wel verklaard worden – zo ontdekte mijn fysiotherapeut bijvoorbeeld dat door mijn hypermobiliteit mijn gewrichten soms ‘verkeerd schieten’ – maar een deel ervan was ook een kwestie van ‘leer er maar mee leven’ (de chronische vermoeidheid bijvoorbeeld). Gelukkig nam mijn huisarts mij wel altijd serieus en ook de andere specialisten deden dat gelukkig ook wel. Inmiddels kan ik prima met mijn chronische klachten omgaan en kan ik ook accepteren dat niet altijd overal een diagnose voor te vinden is.

Toch heeft dit wel een bepaalde weerslag op mij gehad. Ik was het meisje ‘dat altijd wat heeft’ en hoewel ik daar zeker niet mee werd gepest, was het wel iets wat de mensen om mij heen dachten. Mijn klasgenoten, maar bijvoorbeeld ook mijn vriendinnen. Bovendien ga je toch aan jezelf twijfelen. ‘Voel ik die pijn nu echt, of word ik gek?’

Dit zorgt ervoor dat ik bij nieuwe klachten onbewust toch snel geneigd ben om te denken dat het geen zin heeft om naar de huisarts te gaan. Ze kunnen immers vast toch weer niks vinden. Zo loop ik eigenlijk al drie jaar met tintelingen in mijn arm rond. Waarschijnlijk een zenuw die ergens onderweg klem zit. Eigenlijk dus wel een bezoek aan een neuroloog waard. Maar denk ik dan al snel, wat gaat die er aan doen? Ofwel ze kunnen niet vinden waar het vandaan komt, ofwel ze geven me het advies om naar de fysiotherapeut te gaan en daar loop ik al. Misschien dat een operatie ook nog tot de mogelijkheden behoort, maar zit ik daar op te wachten? Nee, laat maar.

Zo zijn er dus wel meerdere dingen die ik maar gewoon op zijn beloop laat omdat ik er wel mee kan leven. Maar daarachter zit waarschijnlijk toch ook een gevoel van ‘ze vinden vast niks’, ‘ik stel me vast aan’ en ‘ze kunnen er waarschijnlijk toch niks mee’.

Toch ben ik laatst wel een keer naar de huisarts geweest. Ik vertelde het al eerder, ik ben elke keer zo snel kortademig. Bij inspanning, maar ook met het warme weer kon ik eigenlijk nauwelijks de deur uit. Daarbij had ik een aantal keer een licht beklemmend gevoel op mijn borst en zijn mijn voeten met dat warme weer net de voeten van een olifant. Het zou zomaar een restverschijnsel van de corona kunnen zijn, maar voor hetzelfde geld is er toch meer aan de hand. Ik heb me dus over mijn schaamte en angst heengezet en een bezoek aan de huisarts gebracht. Hij was het met mijn eens dat mijn klachten wel vreemd waren, dus heeft me doorgestuurd voor verder onderzoek. Waarschijnlijk zal hier niks uitkomen, maar dan heb ik voor mezelf in ieder geval iets ernstigs uitgesloten.

Werk- en gezondheidsperikelen

vakantieBuiten vallen de mussen van het dak, binnen is het gelukkig nog enigszins te doen qua temperatuur. Hoewel, dat zeg ik nu wel, maar dat is ook weer niet helemaal waar. Daarover later meer. Het leek mij wel een goed moment om weer even wat van mij te laten horen. Het is voor mij nu buiten immers echt te warm, dus zit ik binnen met een glas water, mijn benen omhoog en mijn laptop op schoot. De hele dag lezen wordt je op gegeven moment namelijk ook wel een beetje suf van.

De afgelopen weken ben ik niet veel online geweest. Mijn lichaam laat het een beetje afweten, waardoor ik in mijn vrije tijd echt goed mijn rust moet pakken. Ik heb de laatste weken veel last van mijn nek en hoofd. Eigenlijk sinds mijn nek een klap heeft gehad omdat mijn vriendin wilde optrekken, maar vervolgens meteen weer vol op haar rem moest omdat een medeweggebruiker zijn richtingaanwijzer onterecht aan had staan. De klap stelde niet veel voor, maar was denk ik voor mijn instabiel nek toch vrij pittig. Reden dus om de laptop even zoveel mogelijk te laten staan. Maar natuurlijk kan ik het toch niet laten om hem helemaal niet aan te raken.

De warmte nu doet mij helaas ook niet echt goed. Het zorgt ervoor dat ik benauwd ben, nog meer hoofdpijn krijg en ik me gewoon niet lekker voel. Zeker op de benauwde momenten is mijn hartslag ook onregelmatig, dus dat voelt niet fijn. Bovendien doen mijn benen gigantisch veel pijn. Gelukkig kan ik nu in het weekend goed mijn rust pakken, maar ik zie wel op tegen maandag en de dagen erna als ik gewoon moet werken.

Op mijn werk is het bovendien best wel chaotisch op het moment met ziekte collega’s, artsen die het teveel wordt en wij als assistenten die alles proberen op te vangen omdat je in de vakantietijd nu eenmaal niet zo makkelijk even een doktersassistente tevoorschijn tovert. Gelukkig kan ik de drukte op het werk ondanks alles wel goed aan en is het saamhorigheidsgevoel groot. Samen zetten we onze schouders eronder en maken we er het beste van.

Al met al heb ik me wel eens beter gevoeld. Het enige wat ik nu kan doen is gewoon zoveel mogelijk mijn rust pakken en hopen dat de temperaturen zo snel mogelijk weer wat aangenamer worden. Gelukkig voel ik me mentaal dus wel goed, dus kan ik deze perikelen op dit moment wel goed het hoofd bieden. Het is zoals het is en we maken er gewoon het beste van. Bovendien heb ik over een maandje vakantie en kan ik daar lekker naar uitkijken. Ook heb ik nog een aantal andere leuke dingen om naar uit te kijken, dus ik hoop dat ik me op die momenten goed genoeg voel. En anders doet een pijnstiller vaak ook wonderen.

Het hoofdpijndossier | Een update

gelukHet is alweer een behoorlijke tijd geleden dat ik jullie vertelde over mijn chronische migraine en spanningshoofdpijn. Op gegeven moment was de migraine zo vaak en heftig aanwezig dat ik eigenlijk niet normaal meer kon functioneren en besloot dat het zo echt niet verder kon. Zelf had ik uiteraard al van alles geprobeerd, dus de volgende stap werd een bezoek aan een hoofdpijncentrum. Natuurlijk is je hoofdpijn na zo’n bezoek niet meteen weg, maar ik bedacht me laatst dat ik eigenlijk helemaal nooit meer een update heb gegeven. Lees verder

Corona: mijn ervaring

coronaIn mijn vorige blogs is het al naar voren gekomen. Ook ik ben besmet geraakt met het coronavirus. Gezien mijn werk als doktersassistent was ik er ook eigenlijk wel van overtuigd dat ik het virus een keer zou oplopen. Hoewel ik niet precies weet hoe ik besmet ben geraakt is het waarschijnlijk wel op het werk gebeurd. Dat is dan het risico van het vak, zullen we maar zeggen. In eerste instantie wilde ik het er verder niet over hebben. Het was wel nodig om even mijn angst en zorgen te delen (in een beveiligde blog gezien mijn zorgen vooral om anderen waren) maar verder leek het me niet nodig om erover te vertellen. Lees verder