Yoga time!

YogaInmiddels heb ik mijn eerste yogales weer achter de rug. Een aantal jaar geleden was ik al begonnen met yoga. Dit deed ik bij een kleine yogaschool waar veel persoonlijke aandacht was. Heel erg fijn. Op gegeven moment ging de lerares echter naar de andere kant van het land verhuizen en stopte vanzelfsprekend met de yogalessen. Ik ben toen op zoek gegaan naar een andere school waar ik lessen zou kunnen volgen, maar kon niets vinden wat me aansprak en wat uitkwam qua tijd. Omdat het belangrijk is om in beweging te blijven ben ik toen naar de sportschool gegaan en aan het fitnessen geslagen.

Hoewel fitness ook erg goed voor je is, bleef ik de yoga heel erg missen. Thuis zelf daarmee aan de slag werkt voor mij niet, dus dat was geen optie. Echter kwam ik een tijdje geleden iemand tegen die ik nog ken van mijn vorige yogaschool. Zij heeft zelf in de tussentijd een opleiding gedaan tot yoga docent en zou in september weer beginnen met het geven van les bij mij in de buurt. Ik werd meteen enthousiast en heb me zodra dat kon meteen ingeschreven voor haar lessen.

Afgelopen week was de eerste les weer en ik werd er helemaal blij van. Ik voelde me wel even een stijve plank, maar de docente geeft echt heel erg fijn les. Ze weet bovendien mijn verhaal (en herkent helaas ook mijn verhaal) , wat ook erg fijn is, want ik hoef haar niks uit te leggen. De les ging erg goed, ondanks de blessures die ik nu heb en de napijn viel ook erg mee. Ik merk meteen dat dit voor mijn lichaam gewoon een stuk fijner is dan het sporten op de sportschool.

Ga ik het fitnessen dan opgeven? Nee, dat zeker niet. Ik ben van plan om nu een keer in de week aan yoga te doen en een keer in de week naar de sportschool te gaan. Hopelijk is dat een goede balans voor mij en is dat vol te houden. Ik weet dat het pittig zal zijn naast mijn werk, maar het is gewoon erg belangrijk mijn lichaam zo goed mogelijk in conditie te houden. Ik kijk echt ontzettend uit naar de yogalessen die komen gaan, dus wat dat betreft moet het zeker gaan lukken. Nu alleen nog de motivatie zien te vinden om mezelf elke week naar de sportschool te blijven slepen.

Advertenties

Verjaardagsfun

verjaardagHet is september en dat is de maand waarin ik jarig ben. Op zich heb ik de laatste jaren niet zo heel erg veel met mijn verjaardag. Ik vierde het samen met mijn zus voor familie, maar daar bleef het eigenlijk bij en dat vond ik helemaal prima. Dit jaar vier ik het helemaal niet en dat vind ik helemaal niet erg. Dat ik jong was daarentegen vond ik mijn verjaardag echt helemaal geweldig. Ik kon niet slapen van de zenuwen en was ontzettend nieuwsgierig wat voor cadeau’s ik zou krijgen. Naast de dag dat ik het vierde voor familie en kennissen, mocht ik ook altijd een kinderfeestje houden, geweldig. Naar de speeltuin en spelletjes doen, wat werd ik daar blij van.

Op de middelbare school vierde ik mijn verjaardag altijd apart voor mijn vrienden. Een en al gezelligheid. Een aantal verjaardagsmomenten zal ik niet snel vergeten.

Zo kan ik me nog herinneren dat ik als puber een keer een kinderfeestje heb georganiseerd. Ik nodigde al mijn vrienden uit en we gingen allemaal kinderspelletjes doen. Koekhappen, spijkerpoepen, ze kwamen allemaal voorbij. En ja, wij als pubers hebben ons rot gelachen!

Iets wat ik ook nooit meer zal vergeten is dat ik in de pauze naar een groepje vrienden toeliep en nog net mijn naam, ‘cadeau’ en ‘verjaardag’ opving. Ze hadden het blijkbaar over een cadeau voor mij. Als snel werd ik opgemerkt en riep één van de jongens. ‘Jaaaa, we hebben een leuk cadeau voor je bedacht, een barbie!’ Ik lachtte hier natuurlijk hard om, want ik begreep natuurlijk dat dit een grote grap was. De avond van mijn verjaardag brak aan en mijn vriendengroep kwam met hun eerst cadeau. Een barbie! Ik heb gehuild van het lachen.

Volgens mij was het diezelfde avond dat een andere groep vrienden ook met een bijzonder cadeau  kwam. Deze groep bestond uit allemaal jongens en zij maakten me al weken helemaal gek. Ze vertelden me dat ze iets heeeeeeeel ergs voor me hadden gekocht en dat het maar goed was dat mijn ouders niet thuis waren. Eerlijk gezegd was ik wel een beetje bang voor wat er komen ging. Zouden ze bijvoorbeeld iets van seksspeeltjes hebben gekocht?

Dat ik mijn cadeau kreeg durfde ik het haast niet open te maken, maar ik moest natuurlijk wel. Ik scheurde het papier open en…

… het was een string. Een witte, Sloggi string in maat XXL.(Note: ik had toen net aan een maat S.)

Vervolgens kon ik dus mijn vrienden even voor gek zetten door te vragen hoe ze in godsnaam bij maat XXL gekomen waren. Wat bleek, een van de jongens was snel de winkel ingerend, heeft de eerste de beste string gepakt, met een rood hoofd afgerekend en de winkel zo snel mogelijk weer verlaten. Ik heb me rot gelachen!

 

Even bijkletsen #8 | Tijd voor mezelf

ijsjeHet is inmiddels alweer zaterdag en ik bedenk me net dat er opnieuw geen blogje online is gekomen vanochtend. Eigenlijk had ik best een goed ritme te pakken, elke zaterdagochtend een nieuwe blog online, maar ik ben er nu volgens mij al bijna een maand uit. Hoewel ik enerzijds wel inspiratie had om te bloggen, had ik er anderzijds gewoon even geen energie voor en daardoor ook geen zin in. Daarbij heb ik ook gewoon even wat tijd voor mezelf genomen. Lees verder

Zo simpel is dan geluk #41

duinen

Geluk zit hem in de kleine dingen. Vandaar ook de titel van mijn blog, zo simpel is dan geluk. Het zonnetje dat schijnt, een mooi nummer op de radio… Er zijn heel wat kleine dingen waar ik van geniet. Daarom zal ik regelmatig een lijstje plaatsen met de dingen waar ik blij van word.

  • Eventjes de stad in om er even tussenuit te zijn en een geweldig leuk jurkje en een mooie broek kopen. Het jurkje is helemaal mijn ding. De broek juist iets wat ik normaal gesproken nooit draag, maar hij bleek erg leuk te staan. Fijn!
  • Mijn vader die spontaan mijn fietsbanden oppompt. Zo lief!
  • Na ziek thuis te zijn geweest weer aan het werk kunnen. Wegens onderbezetting wel iets te vroeg begonnen, maar gelukkig wel veel steun van collega’s zodat ik het net even wat rustiger aan kon doen dan normaal gesproken. Blij dat we zo’n fijn team hebben.
  • Lezen, lezen en nog meer lezen. Op een of andere manier heb ik het even nodig om in mijn eigen bubbel te leven en doet het me heel erg goed.
  • Steun van vrienden. Ik heb dan misschien niet veel vrienden meer, maar ben wel heel dankbaar als ze er voor me zijn. In het speciaal het kaartje van een heel dierbare vriendin. Ontzettend dankbaar.
  • Spontaan bezoekje van mijn vader op mijn werk omdat hij in de buurt was. Ik heb hem maar even een rondleiding gegeven en voorgesteld aan mijn collega’s.
  • Mijn moeder die er alles aan deed om goed voor me te zorgen in de weken dat ik ziek was. Op zo’n moment is het toch nog wel erg fijn om nog thuis te wonen.
  • In een machteloze situatie toch iets voor iemand kunnen betekenen.
  • Een jong patiëntje dat niet met zijn moeder mee naar huis wil, maar gezellig bij mij wil blijven. Schattig.
  • De ontzettend lieve reacties op mijn vorige blogje. Hoewel het tijd nodig heeft om me weer helemaal goed te voelen, gaat het wel steeds iets beter.