Lezen | Kolja – Arthur Japin

KoljaHet was op de middelbare school dat ik voor het eerst in aanraking kwam met een boek van Arthur Japin. ‘Een schitterend gebrek’ was het eerste boek dat ik van hem las. Een geweldig mooi boek dat absoluut smaakt naar meer, want wat heeft Japin een ontzettend fijne schrijfstijl. Gedurende de jaren las ik verschillende van zijn boeken en van elk boek werd ik even blij. Vrij recent kwam er een nieuw boek uit, ‘Kolja’, wat ik zeker wilde gaan lezen. Het was dan ook een fijne verrassing dat ik dit boek won via een winactie. Mooi meegenomen.

Vol verwachting sloeg ik het boek open, van tevoren al wetend dat het me niet teleur zou gaan stellen. De historische roman vertelt het verhaal van Kolja, een jongen die doofstom is en in isolement leeft. Wanneer Kolja acht is komen de broers Modest en Petja Tsjaikovski in zijn leven en ontfermen zich over hem. Modest leert Kolja praten en liplezen en samen trekken ze Europa in. Wanneer Kolja volwassen is – het  contact met de broers is dan inmiddels verwatert – krijgt hij een brief van Petja en zoekt hem op. Echter blijk Petja bij zijn aankomst al overleden. Aan cholera zegt men, maar Kolja trekt dat zelf in twijfel en gaat op zoek naar de ware toedracht van Petja zijn dood.

Het boek heeft twee verhaallijnen. De ene verhaallijn wordt verteld aan de hand van dagboekfragmenten die geschreven zijn door Modest in de jaren dat hij de voogd was van Kolja. Je wordt meegenomen op de bijzondere reis die zij samen maken. In het speciaal vond ik het erg mooi om te lezen hoe Modest Kolja de taal leert en hem op deze manier uit zijn isolement haalt. Een verhaal dat je raakt. In de dagboekfragmenten komt ook duidelijk de homoseksualiteit van de broers Tsjaikovski naar voren. Hiermee stipt Japin een actueel onderwerp aan gezien de homohaat die er ook nu nog is in Rusland.

Dacht ik aan woorden, zag ik vlinders. Een gesprek stelde ik mij als een schittering van vleugels voor. Op elke adem ontpopten er meer.
Soms zag ik er enkele aarzelen op iemands onderlip, maar uiteindelijk, door onzichtbare gedachten opgetild, vlogen zij toch altijd uit, sprankelend plots in volle vlucht, om zich bij de rest te voegen in een zon weerspiegelende kleurenpraal.
Zo droomde ik mij taal, ongrijpbaar.

De andere verhaallijn speelt in het heden en wordt vanuit Kolja verteld. Hierin wordt ingegaan op de zoektocht van Kolja naar de ware toedracht van Petja – de beroemde componist – zijn dood. Een spannende verhaallijn, waardoor je het boek eigenlijk niet weg wilt leggen. Deze verhaallijn heeft veel weg van een misdaadroman. Een onderwerp wat hierin onder andere naar voren komt is zelfmoord en het taboe dat er zeker in die tijd op rustte.

De schrijfstijl van Japin maakt mij altijd erg blij. Hij weet echt met woorden te toveren en het maakt dat ik dit boek met veel plezier heb gelezen. Het is bijzonder hoe hij de gevoelens van de personages weet over te brengen. Daarbij vond ik het spanningselement in dit boek ook erg fijn. Het is dan ook een boek wat ik in een adem heb uitgelezen. Een aanrader!

Advertenties

De droom van de leeuw

… brengt een raadsel met zich mee.

Laatst las ik het boek ‘De droom van de leeuw’ van Arthur Japin. Ik heb dit boek gekocht op een tweedehands boekenmarkt, waarvan de opbrengst naar een goed doel ging. Ik vond het een prachtig boek en daarnaast stuitte ik nog op iets leuks.

Lees verder