Chronisch ziek maar niet arbeidsongeschikt

chronisch ziekLaatst zag ik een oproep voorbij komen waarbij ze op zoek waren naar mensen die chronisch ziek zijn, maar die niet arbeidsongeschikt zijn verklaard. Mensen die dus ondanks hun chronische ziekte ‘gewoon’ moeten werken, terwijl zij dat eigenlijk niet kunnen. Ik weet niet meer precies waar ik deze oproep voorbij zag komen, maar wel dat er al veel reacties waren van mensen die in deze situatie zitten. Daarbij kwam al snel het besef dat ik eigenlijk zelf ook in deze situatie zit.

Hoewel, misschien is mijn situatie toch net even anders. Ik ben chronisch ziek, maar het is in mijn geval niet zo dat ik helemaal niet kan werken. Op zich lukt het me om te werken, maar een fulltime werkweek is absoluut niet haalbaar voor mij. Echter is voor mijn beslist dat ik met mijn klachten prima 40 uur kan werken. Iets waar ik helaas niet veel aan kan veranderen, maar waardoor het mij zeker niet gemakkelijk wordt gemaakt.

Het is iets wat mij de laatste tijd wel eens frustreert. Ik werk nu ongeveer 32 uur verdeeld over 3,5 dag en ik merk aan alles dat dat gewoonweg te veel is. Het is voor mij heel erg belangrijk om in beweging te blijven en mijn spieren op pijl te houden, om een goede balans te hebben tussen inspanning en ontspanning, maar dat is helaas niet haalbaar op dit moment. Ik werk en tijdens mijn vrije momenten kom ik bij van het werken (op een enkele goede dag na). Energie om aan mijn gezondheid te werken door naar de sportschool te gaan of oefeningen te doen is er niet. Ik heb verschillende blessures die niet overgaan omdat ik het enerzijds niet genoeg rust kan geven en anderzijds mijn oefeningen niet kan doen. En dan heb ik het hoofdpijndossier nog niet eens genoemd.

Nu weet ik dat er heel veel mensen zijn die het een stuk slechter hebben dan ik. Dat ik heel erg blij moet zijn dat ik tenminste nog kán werken. Maar soms vind ik het toch echt wel lastig dat ik niet gedeeltelijk arbeidsongeschikt ben verklaard. Het zou mij zoveel meer rust geven. Het zou mij de ruimte geven om te kunnen werken, maar minder uren, zodat ik beter voor mezelf kan zorgen. Het zou de druk die ik nu voel om mijn werkdagen zo goed mogelijk door te komen en mijn klachten tijdens een werkdag zoveel mogelijk weg te stoppen enorm verlichten. Het zou mijn schuldgevoel dat ik weer van mijn werk naar huis moet omdat ik alleen nog maar kan overgeven door de migraine wegnemen. Ik zou mijn werkuren en vrije tijd zo kunnen indelen dat de werkuren goed haalbaar zijn.

Zo kan ik nog heel wat voordelen noemen. Het is echter zoals het is, daar kan ik niks aan veranderen. Ik maak het beste van de situatie zoals hij is. Ik doe mijn uiterste best en heb een oprechte lach op mijn gezicht als ik aan het werk ben, omdat ik het nu eenmaal graag doe. Ik heb het gezellig met collega’s waardoor ik de dagen makkelijker door kom. Maar het is soms wel moeilijk en zeker de laatste tijd heb ik het toch best wel een beetje zwaar.

 

Advertenties

Chronisch ziek, schaam je!

chronisch ziekIn mijn dagelijks leven heb ik het eigenlijk nooit over mijn chronische ziekte. Voor een groot deel komt dit omdat ik mijn beperkingen inmiddels geaccepteerd heb. Daarbij heb ik er ook nauwelijks behoefte aan om erover te praten. Wanneer ik wel even mijn ei kwijt wil schrijf ik het vaak van mij af. Hier op mijn blog of in het kort op twitter. Dat is voor mij dan genoeg, ik kan het dan loslaten. Toch is er soms ook wel een bepaald gevoel in mij waardoor ik het niet altijd fijn vind om over mijn ziek zijn te praten. Tot voor kort kon ik mijn vinger hier niet helemaal op leggen. Lees verder

Blogalcious #5

BlogaliciousBloggen is voor mij meer dan het schrijven van stukjes op mijn eigen weblog. Ik vind het namelijk heerlijk om andere blogs te lezen. Veel bloggers inspireren mij. Zij betoveren me met hun mooie woorden. Laten mij nadenken over dingen waar ik anders mijn gedachten niet snel over zou laten gaan. Nemen mij mee naar de mooiste plekken op deze wereldbol… Eigenlijk vind ik het zonde om hier verder niks mee te doen. Daarom wil ik zo nu en dan eens een overzicht maken van blogposts die mij raakten, op welke manier dan ook. Lees verder

Hoe ga ik om met onbegrip?

chronisch ziekDe invloed van een chronische ziekte, daar schreef ik laatst over op mijn blog. Zoals ik in dat stuk ook vertelde, ben ik eigenlijk vrij weinig bezig met mijn gezondheid. Ik heb geaccepteerd dat het is zoals het is en probeer daar zo goed en positief mogelijk mee om te gaan. Het heeft mij veel moeite gekost om te accepteren dat mijn klachten er nu eenmaal zijn en ik er vrij weinig aan kan doen. Toch probeer ik om mijn klachten niet mijn leven te laten bepalen. Mentaal gezien voel ik me bijna altijd goed en ik heb het dus niet nodig om over mijn chronische ziekte te schrijven. Echter inspireerde een aantal reacties mij wel om eens te vertellen hoe ik met de negatieve dingen omga of ze ombuig naar iets positiefs. Het onderwerp waar ik vandaag is over wil vertellen is onbegrip. Lees verder