Nick en Simon en tuinkabouters

liebster2Inmiddels is hij al jaren bekend in blogland, de Liebster Award. Ik heb hem al een aantal keer mogen ontvangen (check check) en laatst kreeg ik hem opnieuw van Anna Naomi. Heel erg bedankt! In eerste instantie twijfelde ik even of ik er wat mee ging doen, maar ik vind het altijd zo’n eer dat ik er niet niks mee kan doen. Daarom nam ik de beslissing om een aangepaste versie van de award online te zetten. Geen 11 feitjes over mezelf, geen andere bloggers taggen, maar gewoon de vragen van Anna Naomi beantwoorden. De vragen zijn immers te leuk om niks mee te doen! Lees verder

#plukhetgeluk | De grootste glimlach

PLUKHETGELUKEen aantal weken geleden introduceerde Saskia een nieuw, zelf bedacht, project, #plukhetgeluk. Omdat geluk toch wel een belangrijke rol speelt op mijn blog, sprak dit project mij meteen aan. Het gaat Saskia erom dat we eens kijken naar het geluk dat we al bezitten, naar de kleine dingen die het leven mooier maken. Zelf doe ik dit al voor een groot deel, maar toch leek het mij erg leuk om mee te doen met deze challenge! Vandaag vind je hier dus het vierde onderdeel van dit project. Lees verder

Alweer een jaar voorbij…

2014-12-05 13.29.05Het eind van het jaar nadert, het is tijd om weer terug te blikken op afgelopen jaar. Aan de ene kant vind ik dat heel erg cliché, maar aan de andere kant vind ik het ook goed om terug te kijken. Om even stil te staan bij wat er is gebeurd, de mooie en de mindere mooie dingen. Het is ook erg cliché om te zeggen dat het jaar als een achtbaan voorbij is gegaan, met zijn ups en downs. Toch is dat voor mij dit jaar wel heel erg toepasselijk. Het was een jaar met hoge pieken en toch ook wel diepe dalen. Lees verder

Hoe om te gaan met chronisch zieken? Mijn visie!

omstandigheden ongelukkigLaatst zag ik een artikel voorbij komen met tips over wat je beter niet kan zeggen tegen iemand die chronisch ziek is. Dit soort tips zie ik wel vaker rondgaan. Het is informatie die ik zelf niet snel met vrienden of familie zal delen. Het liefst wil ik dat mensen mij op een normale manier behandelen. Ik wil juist niet ‘anders’ zijn of ‘anders’ behandeld worden. Natuurlijk zijn er momenten waarop mensen rekeningen met mij moeten houden. Hoewel ik altijd aangeef dat het geen ‘moeten’ is. Ik ben degene met een beperking en het is fijn als mensen die dicht bij mij staan daar rekening mee willen houden, maar ik kan ze daar niet toe verplichten. Wél ben ik ontzettend dankbaar dat ik lieve familie en vrienden heb die op verschillende momenten rekening met mij houden. Heel erg dankbaar. Lees verder