Chronisch ziek, ook de leuke dingen zijn niet altijd rooskleurig

chronisch ziekWanneer je online om je heen kijkt lijken veel mensen een prachtig leven te hebben. De mooiste foto’s van alleen maar leuke dingen worden gedeeld. Een sprankelend feest, een dagje naar het strand, of een super gezonde maaltijd. Wie ziet het niet voorbij komen? Natuurlijk zijn er ook mensen die wel laten zien hoe het leven echt is, maar over het algemeen laten veel mensen toch vooral het positieve zien. Zelf doe ik daar ook wel aan mee moet ik eerlijk zeggen. Het liefst probeer ik zo min mogelijk te klagen en als ik al eens een foto deel is dat eigenlijk altijd van iets leuks.

Sowieso ben ik vrij positief ingesteld. Het liefst focus ik me op de leuke en fijne dingen in het leven. De minder fijne dingen benoem ik ook wel – ook op mijn blog vertel ik wel eens over de vervelende dingen waar ik tegenaan loop in mijn leven – maar ik vind zelf al snel dat dat overkomt als klagen. Zeker op Twitter, Facebook en Instagram ben ik toch meer geneigd om de leuke dingen te delen. Dat is wat de mensen om mij heen voorbij zien komen, maar ze zien niet wat daarachter schuilgaat. Dat is niet erg, maar het is aan de andere kant misschien goed om dat ook eens te benoemen.

Een middagje winkelen bijvoorbeeld betekent voor mij hooguit twee of drie winkels bezoeken. Elke stap die ik zet zorgt weer voor een klein beetje meer pijn in met name mijn rug en benen. Ook mijn nek, schouders en armen worden niet heel gelukkig van winkelen en het passen van kleding kost erg veel energie. Tussendoor moet ik dan ook altijd wel even ergens gaan zitten. Vaak doe ik dat dan met een lekkere kop thee of een lunch als het rond lunchtijd is. Op die manier is het in ieder geval leuk om tussendoor even te rusten.

Een dagje uit met een vriendin is eigenlijk hetzelfde verhaal. Meestal moet ik daarvoor eerst een stuk reizen en heb ik tegen de tijd dat ik mijn vriendin zie al aardig wat hoofdpijn. Dat probeer ik dan te negeren want ik wil er immers een leuke dag van maken. Naarmate de dag vordert nemen alle pijntjes toe en ik ben maar al te blij als ik aan het eind van de dag het laatste stukje op de fiets van het station naar huis kan afronden en op de bank kan ploffen. Moe maar voldaan. ’s Nachts slaap ik waarschijnlijk niet omdat ik te veel pijn heb of een mega migraine aanval en ik heb nog dagen nodig om bij te komen.

Het zijn een tweetal voorbeelden die laten zien dat de leuke dingen voor mij dus niet zo rooskleurig zijn als het soms misschien lijkt. Echter vind ik dit soort dingen wel heel erg belangrijk om te blijven doen. Het is fijn om afleiding te hebben en om te kunnen genieten van de mooie dingen in het leven. Daarom kies ik er bewust voor om deze leuke dingen wel te blijven doen en de vervelende dingen die daar toch ook bij komen kijken maar voor lief te nemen. Natuurlijk lukt het niet altijd – met een zware migraine aanval kan ik echt niks anders dan in bed liggen – maar vaak zorgt een goede planning ervoor dat deze leuke dingen haalbaar zijn en dat ik hier ontzettend van kan genieten. Dat is echt iets waar ik heel blij mee ben, want ik besef me ook heel goed dat dit niet voor iedereen geldt.

Advertenties