Loslaten | Mijn woord voor 2020

vakantieHet is volgens mij wel een beetje een cliché in blogland. Het woord van het jaar. Verschillende bloggers bedenken een woord voor het jaar 2020. Eigenlijk had ik hier zelf niet over nagedacht en ook niet de intentie om er iets mee te doen. Onbewust zette het lezen over zo’n woord van het jaar mij toch aan tot nadenken hierover. Welk woord zou toepasselijk zijn? Hoe gaat mijn jaar eruit zien? Wat hoop ik dat het jaar zal brengen? Als snel kwam er een woord in mijn naar boven: loslaten. Lees verder

Hoe ga ik om met onbegrip?

chronisch ziekDe invloed van een chronische ziekte, daar schreef ik laatst over op mijn blog. Zoals ik in dat stuk ook vertelde, ben ik eigenlijk vrij weinig bezig met mijn gezondheid. Ik heb geaccepteerd dat het is zoals het is en probeer daar zo goed en positief mogelijk mee om te gaan. Het heeft mij veel moeite gekost om te accepteren dat mijn klachten er nu eenmaal zijn en ik er vrij weinig aan kan doen. Toch probeer ik om mijn klachten niet mijn leven te laten bepalen. Mentaal gezien voel ik me bijna altijd goed en ik heb het dus niet nodig om over mijn chronische ziekte te schrijven. Echter inspireerde een aantal reacties mij wel om eens te vertellen hoe ik met de negatieve dingen omga of ze ombuig naar iets positiefs. Het onderwerp waar ik vandaag is over wil vertellen is onbegrip. Lees verder

Even bijkletsen #5 | Vakantie

zonsondergangVakantieeeeeeeeeeee!

Hoewel ik eigenlijk al een hele tijd een vakantiegevoel heb, ben ik nu zelf drie weken vrij van mijn werk, waarvan ik één week even lekker weg ga. Heb ik even geluk dat mijn vrije weken beginnen met dit prachtige weer. Heerlijk genieten van de zon met een goed boek, je kan mij niet gelukkiger maken. Op en top ontspannen. Lees verder

Teleurstellen

Laatst schreef ik over loslaten, iets wat erg moeilijk kan zijn. Veel dingen heb ik los kunnen laten. Ik heb geaccepteerd dat ik altijd pijn heb. Ik ben er op één of andere manier zelfs gewend aan geraakt. Ik weet dat fysieke inspanning de pijn verergert en ondraaglijk maakt. Dat ik daardoor bepaalde dingen niet meer kan doen, of beter niet kan doen. Ik ben eraan gewend geraakt dat ik altijd moet nadenken hoe ik mijn dagen indeel, dat ik altijd moet overwegen of ik het voor een leuk uitje over heb, om me nog dagen erna beroerd te voelen. En weet je? Het is goed zo.

Lees verder