Stilstaan

herfstDe laatste weken denk ik veel na, over het afgelopen jaar, maar ook over de afgelopen tien jaar. We zijn gewoon alweer een decennium verder. In die tien jaar is er voor mij ontzettend veel veranderd, terwijl ik juist het gevoel heb dat het afgelopen jaar de tijd heeft stilgestaan. Het jaar is omgevlogen, dat wel, maar ik heb sterk het gevoel een beetje stil te staan. Dat klinkt misschien een beetje gek en misschien ook wel heel erg zwaar, maar dat is toch wat mijn gevoel het beste omschrijft. Lees verder

Herdenken en de vrijheid vieren

Vrijheid geef je doorEigenlijk schrijf ik nooit wat over 4 en 5 mei op mijn blog. Niet omdat ik er niks mee heb, maar omdat iedereen er rond deze dagen al over schrijft. Hoewel ik denk dat het goed is om er altijd bij stil te staan dat er mensen zijn overleden in de Tweede Wereldoorlog (en in de vele andere oorlogen die zijn geweest of gaande zijn) en dat wij het geluk hebben in vrijheid te mogen leven, vind ik het ook mooi dat er een moment is waarop we hier met zijn allen bij stilstaan. Lees verder

Even stilstaan

schipholOp het moment dat ik dit blogje schrijf, zie ik in mijn ooghoeken op de tv de rouwstoet van mensen die hun laatste reis naar huis maken. Mensen die hun eindbestemming niet hebben mogen bereiken. Het vliegtuig waarin zij zaten stortte neer, met heel veel pijn, verdriet en ongeloof tot gevolg. Heel Nederland was in schok en een dag van nationale rouw werd uitgeroepen.

Een dag waarop even stil werd gestaan bij de slachtoffers en nabestaanden. Waarop kaarsjes werden gebrand, medeleven werd getoond en een minuut van stilte werd gehouden. De dag waarop de eerste slachtoffers aankwamen op het vliegveld in Eindhoven en vol respect verwelkomd werden. Een dag waarop Nederland in het teken stond van saamhorigheid. Prachtig om te zien. Lees verder