Loslaten | Mijn woord voor 2020

vakantieHet is volgens mij wel een beetje een cliché in blogland. Het woord van het jaar. Verschillende bloggers bedenken een woord voor het jaar 2020. Eigenlijk had ik hier zelf niet over nagedacht en ook niet de intentie om er iets mee te doen. Onbewust zette het lezen over zo’n woord van het jaar mij toch aan tot nadenken hierover. Welk woord zou toepasselijk zijn? Hoe gaat mijn jaar eruit zien? Wat hoop ik dat het jaar zal brengen? Als snel kwam er een woord in mijn naar boven: loslaten. Lees verder

Even bijkletsen #13 | Ontspannen

YogaHetgeen waar ik op dit moment bewust tijd voor probeer vrij te maken. Ontspannen. Het is nodig, heel erg nodig, na een aantal roerige weken. Zelfs mijn fysiotherapeut zei het tegen me, je moet echt time outs nemen voor jezelf om te ontspannen. Even je schouders laten hangen en de spanning loslaten. Waar ik normaal gesproken heel veel kan hebben, merk ik nu dat het ook gewoon teveel kan zijn. Niet alleen zelf heb ik hier last van, ik merk ook dat ik sneller geïrriteerd raak en dan soms wat minder fijn reageer naar bijvoorbeeld collega’s. Lees verder

Ontspannen doe je zo

muziekIedereen heeft op zijn tijd wat ontspanning nodig. Even alle hectiek op het werk vergeten. Even alle stress uit je lichaam. Even lekker je hoofd leegmaken. Een momentje voor jezelf om ervoor te zorgen dat je lichaam en geest tot rust komen. Bewust, of onbewust, heeft iedereen last van spanningen en het is belangrijk om dan op zoek te gaan naar ontspanning. Lees verder

Hersenspinsels

Soms wordt het allemaal een beetje teveel. Niet per se in negatieve zin, maar je ziet gewoon door de bomen het bos even niet meer. Je moet nog zoveel doen, maar er komt maar weinig uit je handen. Je hebt het druk met leuke dingen, vrijwilligerswerk, studeren, praktijkdagen, verjaardagen. Anderzijds moet je ook leuke dingen opgeven omdat er teveel onzekerheden zijn rondom dat ene uitje. Ga je het fysiek wel redden? Kan je na afloop nog met het ov naar huis? Teveel onzekerheden die bij voorbaat al stress gaan opleveren, dus dan maar voor zekerheid kiezen en je kaartje verkopen. En dan nog de stress rondom werk, of beter gezegd het niet kunnen vinden ervan. Avond na avond op zoek naar vacatures die je niet vindt. Het gaat goed met je, maar toch is dat net dat kleine dingetje waardoor je je leven niet helemaal op de rit hebt. Na weer een afwijzing voel je je dan toch even rot. Maar waarom? Je hebt een dak boven je hoofd en te eten en drinken, dus eigenlijk niks te klagen. Je hebt de afgelopen tijd zoveel leuke dingen gedaan, er staan leuke dingen op de planning, je geniet van de kleine dingen. Dus niks om je rot over te voelen toch? Toch? En dat kaartje dan, dat je verkocht hebt. Het uitje waar je al maanden naar uit keek? Nee, je hebt het goed, je mag je helemaal niet rot voelen…

Morgen is weer een nieuwe dag. En ik ga er hoe dan ook een mooie dag van maken!