Mijn identiteit: een zorgzame doorzetter

gelukZelfliefde. Het is ontzettend belangrijk, maar tegelijkertijd ook heel erg lastig. Het klinkt ook ergens een beetje zweverig. Wanneer ik naar mezelf kijk ben ik absoluut tevreden met wie ik ben. Ook zorg ik zeker goed voor mezelf. De laatste tijd merk ik echter dat ik wat meer behoefte heb aan verdieping. Wie ben ik nu echt? Zorg ik echt wel zo goed voor mezelf? Sta ik mezelf toe om mijn emoties te voelen, zowel de positieve als negatieve? Ben ik niet vooral bezig met er voor anderen zijn? Door middel van het groeiprogramma Zelfliefde van Lief Leven probeer ik antwoord te vinden op deze vragen.

De reden dat ik jullie laatst vroeg hoe jullie mij zouden omschrijven.

Hoe omschrijf je mij?

Het is bijzonder om te zien dat ook mijn lezers mij eigenlijk best goed kennen en vergelijkbare antwoorden geven op deze vraag als de mensen die dichtbij mij staan. (Te) lief, positief, een doorzetter, een denker, belangstellend, attent, zorgzaam… Het is een greep uit de antwoorden die voorbij kwamen. (In de reacties op deze blog lees je eventueel nog meer van de antwoorden.) Mooi om te lezen overigens, want eigenlijk kwamen er alleen positieve eigenschappen naar voren. Het zijn inderdaad eigenschappen die bij mij passen. Ik merk ook dat ik het fijn vind dat mensen zo over mij denken. Dit zijn zeker de dingen die ik wil uitdragen.

Jouw identiteit is niet wie jij bent

Het ging er echter juist helemaal niet om jezelf te leren kennen aan de eigenschappen die anderen bij jou vinden passen. Eigenlijk ontwikkelen we al deze eigenschappen omdat we gedurende de jaren ons aanpassen aan wat we denken dat mensen van ons verwachten. In de rol van doktersassistent is het belangrijk dat je zorgzaam bent. Wanneer je chronische pijnklachten hebt moet je een doorzetter zijn als je verder wilt komen in het leven. We willen een goede vriendin zijn voor onze vrienden, een goede dochter voor onze ouders. Jouw identiteit is echter niet wie jij bent.

Loslaten wie je niet bent

Het zorgde ervoor dat ik eens ging nadenken. Het gaat voor mij eerlijk gezegd vanzelf om door te zetten en positief zijn is echt aan mij besteed. Het is mijn natuurlijke manier om met dingen om te gaan. Ook zit het in me om zorgzaam te zijn. Op zich niks mis mee, maar ik besefte ook dat het inderdaad voor mijn gevoel is wat mensen daardoor van mij verwachten. Waarschijnlijk is dit helemaal niet zo, maar eens een doorzetter, altijd een doorzetter toch? En dat terwijl ik soms juist even helemaal niet wil doorzetten, maar gewoon verdrietig wil zijn omdat iets niet lukt. Soms heb ik ook best een dagje dat ik even niet positief ben en dat is oké. En soms is het gewoon fijn als iemand even aan jou denkt of voor jou zorgt en jij zelf niet degene bent die altijd voor een ander klaar staat. En dat is helemaal prima. De eigenschappen die bij jou passen, zijn maar eigenschappen en niet wie jij in de kern bent en daarmee altijd moet zijn. Een waardevolle les.

Welke van jouw eigenschappen zou jij soms even willen loslaten?