Zomereenzaamheid

Het is zomer. De zon schijnt en iedereen is bezig met het genieten van dit heerlijke seizoen. Overal om je heen zie je mensen genieten van het mooie weer en het gezellige samenzijn. Op social media zie je alleen maar blije gezichten en foto’s van de meest prachtige stranden en hotspots. Geweldig natuurlijk, maar niet voor iedereen is de zomer een fijn seizoen.  Zo las ik laatst op Huisvlijt.com een blog over zomerdepressie en dat zette me eigenlijk wel aan het denken.

Helaas word niet iedereen blij van de zomer. De een omdat het zijn lichamelijke klachten verergert, de ander omdat hij last heeft van een zomerdepressie. Een andere factor die hierin kan meespelen is zomereenzaamheid. Ouderen hebben hier veel last van omdat hun kinderen en kleinkinderen bijvoorbeeld met vakantie gaan en er ineens wekenlang niemand bij hen over de vloer komt. Of het buurthuis waar ze regelmatig komen gaat de hele zomer dicht.

Daarnaast kan zomereenzaamheid zeker ook bij jongeren spelen. Iemand die sowieso al af en toe eenzaam is kan hier juist in de zomer extra last van hebben omdat vrienden met vakantie zijn of omdat het confronterend is om iedereen zo samen te zien genieten op social media.

Wanneer ik naar mezelf kijk is er het hele jaar door wel eens een momentje dat ik me eenzaam voel. Ondanks dat ik echt wel hele lieve vrienden en familie om mij heen heb. In de winter of herfst kruip ik dan lekker met en boek onder een dekentje op de bank en ben ik dat gevoel eigenlijk al snel weer vergeten.

In de zomer vind ik het soms wat lastiger. Wanneer ik wakker word, de zon schijnt en ik voel me goed, zou ik het liefst een vriendin bellen en spontaan even samen een terrasje pakken. Mijn vriendinnen wonen echter niet om de hoek, dus is dit geen optie. In de zomer ben ik dus ook vaak weekenden achtereen alleen en dat is soms wel confronterend. Op een of andere manier heb ik er dan toch net even wat meer moeite mee. Misschien ook omdat mensen verwachten dat je in de zomer continu lekker op stap bent en leuke dingen doet.

Begrijp me niet verkeerd, het is niet iets groots en ik voel me zeker niet heel erg eenzaam. Het zijn kleine, confronterende momentjes dat ik me even wat rot en eenzaam voel. Zelf kan ik daar wel goed mee omgaan en het ook snel weer loslaten, maar ik kan me voorstellen dat deze zomereenzaamheid voor veel mensen best wel een ding kan zijn. Vandaar dat ik er toch eens over wil schrijven. Weet dat je zeker niet de enige bent!

Advertenties