Even bijkletsen #22 | De klaagmuur

strandTerwijl de laatste zonnestralen door het raam op mijn gezicht schijnen, lijkt het mij een mooi moment om even bij te kletsen met jullie. Dat de zon de laatste dagen weer volop schijnt vind ik erg fijn. Het is dan wel fris, maar alleen al de aanblik van die prachtige gele ster maakt me heel erg blij. Iets wat ik op dit moment wel even kan gebruiken, want het gaat even wat minder goed. Soms is het gewoon een beetje teveel allemaal en sta je ineens met de tranen in je ogen als je collega vraagt hoe het met je gaat.

De druppel en de emmer

Op dit moment is er sprake van de welbekende druppel en de emmer. Zoals ik al vertelde is het echt bizar druk op het werk en heb ik bovendien extra moeten werken vanwege de coronavaccinaties. Het organiseren van dit laatste is echt een enorm gedoe en zeker met mensen die door alle berichtgeving in de media weer afzeggen een enorm stressvol gebeuren. Bovendien worden we natuurlijk de hele dag door gebeld met vragen over de vaccinaties en dit allemaal naast de gewone zorg die ook gewoon doorgaat.

Het is veel en dan heb ik het nu alleen nog over mijn werk gehad. Mijn vader zijn gezondheid gaat steeds verder achteruit, zodanig dat hij het leven eigenlijk niet meer ziet zitten. De zorg en spanning die dit mee brengt zorg ervoor dat ik ook thuis niet altijd de mogelijkheid heb om te ontspannen. Daarnaast is mijn lieve vriendin kortgeleden overleden en ben ik daar nog steeds wel continu mee bezig als ik geen afleiding heb. Hoewel ik aan de ene kant opgelucht ben dat zij niet langer hoeft te lijden, is het gemis en verdriet enorm groot. En dan zijn er natuurlijk gewoon nog de standaard pijntjes waar ik dagelijks mee te maken heb en die nu ineens toch wat zwaarder op me drukken.

De klaagmuur

Het gaat dus even niet zo goed en dat is in mijn ogen ook heel begrijpelijk. Ik laat mezelf dus ook maar gewoon even zwelgen in zelfmedelijden af en toe. Het verdriet mag er zijn. Daarnaast merk ik vooral dat ik hierdoor ook niet zoveel kan hebben en dus ineens koningin van het klagen ben geworden. Uiteraard over de kleine dingen.

  • De printer die het ene moment nog werkt en het volgende moment helemaal niks meer doet.
  • De regenbui die net begint op het moment dat ik op mijn fiets stap.
  • Dat ik zo ontzettend moe ben.
  • Dat mijn collega iets ontzettend onhandig heeft aangepakt. (Dit denk ik dan overigens wel alleen.)
  • Over de patiënten die maar blijven bellen over die vaccinaties. Ik kan het woord vaccinatie niet meer horen.
  • De kleding die uit mijn kast valt.
  • Dat mijn vriendinnen allemaal zo ver weg wonen.
  • Het systeem dat niet wil opstarten zodat ik om 8 uur wanneer de telefoon opengaat en roodgloeiend staat echt helemaal niks voor mensen kan doen.
  • De andere weggebruikers die niet opletten en mij zowat tegen de vangrail rijden.
  • Dat we geen chocola mee in huis hebben.

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar nu heb ik toch echt wel even genoeg geklaagd.

Lezen | Bonuskind, Stuk! en Straf

lezenDe afgelopen tijd heb ik door alle omstandigheden wat minder gelezen dan normaal. Mijn hoofd zat zo vol en ik was zo moe dat ik me niet goed kon concentreren. Helemaal niet lezen komt echter niet snel voor bij mij dus er zijn zeker wat boeken voorbij gekomen die ik kan bespreken. Op dit moment lees ik overigens De schemering en de dageraad van Ken Follet en daar zit ik helemaal in. Wat een prachtig mooi boek.

Bonuskind – Saskia Noort

Om eerlijk te zijn pak ik zelf niet zo snel een thriller van Saskia Noort, maar dit boek kreeg ik te leen en een gegeven paard moet je natuurlijk niet in de bek krijgen. Het boek vertelt het verhaal van de vijftienjarige Lies. Op een dag wordt ze wakker met het gevoel dat haar moeder iets is overgekomen. Haar bed blijkt onbeslapen en nadat Lies 24 uur lang niks van haar verneemt besluiten haar vader en zijn nieuwe vriendin aan de bel te trekken bij de politie. Zij denken dat de verdwijning te maken heeft met de mentale gezondheid van Lies haar moeder. Lies zelf heeft echter het gevoel dat er iets anders aan de hand is en gaat op onderzoek uit.
In het begin werd ik meteen in het verhaal gezogen, maar uiteindelijk werd het boek op momenten toch wat langdradig en saai. Daarnaast vond ik het verhaal ook niet heel geloofwaardig overkomen. De personages bleven bovendien wat oppervlakkig. Kortom, niet een boek wat ik direct zou aanraden.

Stuk! – Judith Visser

De boeken Zondagskind en Zondagsleven vond ik echt prachtig, dus was ik ook enorm nieuwsgierig naar dit boek van Judtih Visser. Overigens is Stuk! en thriller en in dat opzicht dus wel anders dan de eerdergenoemde boeken. Het verhaal raakte me echter wel meteen. Het gaat over Elizabeth die enorm gepest wordt op haar middelbare school. De buitenwereld heeft dit echter totaal niet door waardoor ze zich erg eenzaam voelt. Het liefst zou ze Riley willen zijn, een mooie, knappe, lieve meid die verkering heeft met de jongen waar ze een crush op heeft, Alec. Uiteindelijk neemt ze een heftige beslissing.
Zoals gezegd raakte het verhaal van Elizabeth mij meteen. Ook nu weet Judith Visser het verhaal zo te schrijven dat je de emoties van de hoofdpersoon haast zelf gaat voelen. Het boek was bovendien enorm spannend en daardoor een echte pageturner. Op gegeven moment werd het wel wat onrealistisch, dat was voor mij een klein minpunt. Toch zou ik het boek zeker aanraden, lekker om even tussendoor te lezen.

Straf – Birger Baug

In deze thriller worden twee verhaallijnen met elkaar verweven. Het ene verhaal speelt zich af in 1982. Het gaat over een jongetje Kris dat introvert is en geen vrienden heeft. Hij wordt door een groepje jongens uit zijn klas getreiterd wordt. De pesterijen nemen zulke heftige vormen aan dat Kris uiteindelijk zelfmoord pleegt op dertienjarige leeftijd.
Het andere verhaal speelt zich af en 2006. Het vertelt het verhaal van politie-inspecteur Halvor Heming die bovendien een goede vader probeert te zijn. Hij wordt heen en weer geslingerd tussen zijn werk en gezin. Op gegeven moment duikt er een seriemoordenaar op die op verschillende plekken in Oslo zijn dodelijke handtekening begint te zetten. Uiteraard doet Heming zijn uiterste best om erachter te komen wie hij is.
Een spannend verhaal met ook de nodige emotie in zich. Goed dat ook in dit boek pesten naar voren komt en wat dit kan doen met mensen. Het boek las lekker makkelijk en ik had het dan ook binnen no time uit. Een aanrader wat mij betreft.

Zo simpel is dan geluk #74 | Regenboog

VakantieHet is voor mij heel erg belangrijk om te genieten van het leven, van de grote en kleine dingen. Deze geluksmomenten deel ik al langere tijd op mijn blog in de rubriek ‘Zo simpel is dan geluk‘. Al een aantal jaren deel ik hier regelmatig puntsgewijs de grote en kleine dingen in het leven waar ik van geniet en waar ik dankbaar voor ben. Het leek me voor de verandering echter leuk om dit voortaan eens op een andere manier te gaan doen. Lees vooral verder als je wilt weten wat mij de afgelopen tijd gelukkig heeft gemaakt.

Dagelijkse dingen

De maand maart was voor mij eerlijk gezegd niet zo’n fijne maand. Begin van de maand kreeg ik te horen dat mijn lieve vriendin eind van de maand de hemel zou gaan verblijden met haar gezelschap. Ondanks de laatste woorden die wij wisselden ging het dagelijks leven natuurlijk gewoon door.
Op het werk staat alles vooral in het teken van de coronavaccinaties. Dat betekent voor ons vooral extra werkdruk erbij. Gelukkig hebben we een fijn team en kunnen we het samen wel aan. Daarnaast heb ik de afgelopen tijd zoveel mogelijk geprobeerd te genieten van de zon die een aantal keer echt heerlijk scheen. Ook in moeilijke tijden word ik daar altijd weer blij van.

Uitjes

Het grootste uitje was deze maand toch wel de verjaardag van mijn oma. We hebben haar verjaardag toch een klein beetje geprobeerd te vieren op een verantwoorde manier. Het is immers toch wel erg bijzonder als je de leeftijd van 86 bereikt. Mijn oma straalde in ieder geval. Verder heb ik veel gewandeld en lekker gesport. Iets wat elke keer weer terug komt en ook elke keer weer voelt als een uitje. En dan het belangrijkste uitje… *tromgeroffel* Ik heb geshopt! Nadat ik erachter kwam dat meerdere van mijn spijkerbroeken gaten bevatten heb ik toch maar een afspraak gemaakt bij een winkel waar ik vaak goed kan slagen. En inderdaad, ik heb drie nieuwe broeken kunnen scoren. Kan ik voorlopig weer even voort.

De kleine dingen

Deze maand was ik me misschien nog wel meer bewust van de kleine dingen die voor een glimlach zorgden. Het verschijnen van een regenboog of het tevoorschijn komen van de zon achter de wolken op een speciaal moment bijvoorbeeld. Heel bijzonder. Daarnaast heb ik ook (iets te veel) genoten van lekkere dingen. Taart, chocola, paaseitjes, koekjes, zooooo lekker allemaal. Bovendien bestelden we een aantal keer overheerlijk eten. Kortom, mijn nieuwe broeken zijn een maat groter dan normaal, dat snap je wel.

Lezen

Aan lezen ben ik eigenlijk niet heel erg toegekomen deze maand. Ik ben veel met mijn yogacursus bezig geweest, had een aantal nascholingen en was bovendien ook bezig om nog wat belangrijke dingen te regelen. Het lezen is er daardoor behoorlijk bij ingeschoten, maar dat is uiteraard helemaal niet erg. De boeken die ik wel las? Stuk van Judith Visser en Straf van Birger Baug. Beide boeken die lekker weg lazen maar niet heel bijzonder waren. Op dit moment lees ik De schemering en de dageraad van Ken Follet. Nu al een geweldig mooi boek waar ik helemaal in word gezogen. Heerlijk.

Dankbaar

Intens dankbaar ben ik voor het feit dat ik de mogelijkheid heb gehad om afscheid te nemen van mijn lieve vriendin. Nog één keer samen. Samen voor altijd.
Daarnaast ben ik bovendien heel erg dankbaar voor alle lieve mensen om mij heen. Collega’s, familie, vrienden, vrienden van vrienden. Ik heb echt enorm veel liefde en steun mogen ervaren deze maand, soms vanuit onverwachte hoek. Dat is zo bijzonder en dat doet mij heel erg goed.

Nog één keer

zeeNog één keer kunnen we even kletsen
Nog één keer lachen met elkaar
Nog één keer herinneringen ophalen
Herinneringen die ik in mijn hart bewaar

Nog één keer samen filmpjes kijken
Nog één keer genieten van jouw lach
Nog één keer samen, een dikke knuffel
De laatste keer dat ik jou zag

Mijn beste vriendin is nu een prachtige ster aan de hemel. Na een oneerlijke strijd heeft zij nu hopelijk de rust die we haar zo gunnen. Het verdriet is groot, maar ze heeft voor altijd een plekje in mijn hart. ❤️