The day after

zierikzeeOp mijn blog lees je regelmatig over de leuke en fijne dingen die ik meemaak. De uitjes die mijn leven net een beetje mooier maken. Zo heb ik enorm genoten van een vakantiegevoel tijdens een dagje varen. Ook kan ik erg blij worden van een gezellige dag met vrienden en familie en maken ook concerten mij gelukkig. Lekker genieten in het Vondelpark is ook zeker iets wat mij heel erg goed doet. Genoeg vermaak dus en er lijkt dan ook geen vuiltje aan de lucht. De lezers die mij echter al langer volgen weten dat dit niet helemaal waar is. Lees verder

Memories: een pittig revalidatietraject

Ineens floept er een foto voorbij van 11 jaar geleden. Een foto met mijn vriendinnen van toen, een herinnering die me dierbaar is. Een blije foto die eigenlijk niet representatief is voor die periode. Het was namelijk een behoorlijk pittige tijd. Ik was bezig met een revalidatietraject en had het gevoel dat mijn leven stilstond. Soms waren er zelfs momenten dat ik het allemaal niet meer zo zag zitten. Hoewel ik ook toen zo positief mogelijk probeerde te blijven, lukte dat me zeker niet altijd. Met het zien van de foto komen de herinneringen weer naar boven. Lees verder

Plezier in sporten

SportenSporten is iets waar ik eigenlijk altijd wel mee bezig was. In mijn basisschooltijd deed ik aan turnen en bovendien was ik dagelijks in de voetbalkooi te vinden om te voetballen met vrienden. Daarnaast heb ik van jongs af aan aan twirlen gedaan en pakte ik rond mijn middelbareschooltijd ook het fitnessen op. Skeeleren werd ik ook altijd erg gelukkig van. Kortom, eigenlijk was ik altijd in beweging en hoewel ik al jong met blessures kampte (door mijn hypermobiliteit) kon ik het sporten daarna altijd weer snel oppakken. Op gegeven moment werd mijn overbelastingen door de hypermobiliteit echter zo heftig dat ik chronische pijn ontwikkelde en bewegen ineens een heel groot ding werd. Elke stap was er op dat moment één teveel. Lees verder

Sportschool frustraties

SportenWie mijn blog langer volgt weet dat ik regelmatig naar de sportschool probeer te gaan. Het is zo belangrijk om in beweging te blijven wanneer je chronische pijn hebt en bovendien is het voor mij belangrijk mijn spieren te trainen zodat die mijn hypermobiliteit kunnen opvangen. Braaf ga ik dus minstens een keer per week naar de sportschool en probeer het liefst ook een tweede keer. Samen met een uur yoga in de week is dit het maximale wat haalbaar is. Eerder schreef ik al eens dat ik het gevoel heb stil te staan wat het trainen van mijn spieren betreft. Dat gevoel is er nog steeds en er komen eigenlijk steeds meer frustraties bij. Lees verder