Chronische pijn, een kleine frustratie

chronisch ziekIedereen die mij al wat langer volgt weet dat ik al lange tijd kamp met chronische pijn (chronisch pijnsyndroom/fibromyalgie). Het is iets wat ik al een aantal jaar goed kan accepteren en ik heb mijn leven zo kunnen aanpassen dat ik er eigenlijk niet veel mee bezig ben. Natuurlijk zijn er absoluut dingen die ik hierdoor niet kan. Lang staan lukt bijvoorbeeld niet (geen staconcerten dus) en een uur wandelen is voor mij echt het maximaal haalbare. Daarna is de pijn erg heftig en willen mijn benen ook niet meer vooruit. Dit zijn dingen waar ik rekening mee kan houden en hoewel het een enkele keer nog steeds even jammer is om bepaalde dingen niet te kunnen is het iets waar ik prima mee om kan gaan en ik durf zelfs te zeggen dat ik er helemaal aan gewend ben.

Hierdoor heb ik ook eigenlijk nooit veel behoefte om te praten over mijn chronische pijn en ben ik er zelf niet mee bezig. Ik voel het elke dag, sommige activiteiten maken het heftiger, maar daar denk ik verder helemaal niet meer bij na.

Het is maar een enkele keer zo dat het bij mijn nog frustratie oplevert. Vaak is het dan niet eens de pijn zelf die daarvoor zorgt, maar bijvoorbeeld eerder iets wat ik graag zou willen, maar niet kan.

Iets wat me soms ook kan frustreren is de focus van mijn omgeving op de pijn. Wanneer iemand mij vraagt hoe het met me gaat en ik geef eerlijk aan dat het even wat minder gaat is de volgende vraag al snel: “Oh, heb je veel pijn?” Het is natuurlijk goed bedoeld en ik zal dus ook niks met mijn frustratie doen, maar zo’n vraag kan me soms wel een klein beetje irriteren. Niet alles draait om de pijn. Als het even minder gaat is het niet altijd de pijn die daarvoor zorgt. Sterker nog, het is vaak juist eerder iets anders wat speelt.

Gelukkig kan ik deze frustratie altijd wel snel weer loslaten en tegen mezelf zeggen dat iemand het alleen maar goed bedoelt en dat de interesse die getoond wordt alleen maar heel erg lief is. Dat voelt voor mij ook zeker zo en heel vaak zorgt het ook niet eens voor frustratie. Maar soms, soms wel. (En dan schrijf ik het even lekker van mij af op mijn blog!)

Advertenties

Hoe ga ik om met pijn, moeheid en andere ellende?

chronisch ziekDe invloed van een chronische ziekte, daar schreef ik laatst over op mijn blog. Zoals ik in dat stuk ook vertelde, ben ik eigenlijk vrij weinig bezig met mijn gezondheid. Ik heb geaccepteerd dat het is zoals het is en probeer daar zo goed en positief mogelijk mee om te gaan. Het heeft mij veel moeite gekost om te accepteren dat mijn klachten er nu eenmaal zijn en ik er vrij weinig aan kan doen. Toch probeer ik om mijn klachten niet mijn leven te laten bepalen. Mentaal gezien voel ik me bijna altijd goed en ik heb het dus niet nodig om over mijn chronische ziekte te schrijven. Echter inspireerde een aantal reacties mij wel om eens te vertellen hoe ik met de negatieve dingen omga of ze ombuig naar iets positiefs. Om te beginnen vertel ik daarom hoe ik omga met de pijn, moeheid en andere ellende die ik ervaar. Lees verder

Mindfulness en pijn

PijnOp aanraden van de reumatoloog ben ik naar een mensendieck therapeut gegaan. Naast dat zij met mijn houding en spierspanning aan de slag is gegaan doet zij ook veel met triggerpoint therapie en mindfulness. Eigenlijk is zij dus veel meer dan een mensendieck therapeut. Zij leert mij ook hoe ik mindfulness kan gebruiken om de pijnbeleving te verminderen. Aangezien ik weet dat ik volgers heb die ook chronische pijn hebben leek het mij een goed idee om mijn ervaringen te delen. Al is er maar één iemand die hier iets aan heeft, dan ben ik al helemaal blij. Lees verder

Vechten of accepteren?

IMG_20131210_133516Al een hele tijd geleden kocht ik het boek Ziekelijk Gelukkig van Janet Bouwmeester. Eerder schreef ik al een blog dat het boek mij tot denken aan zette. Halverwege het boek ben ik op gegeven moment gestopt met lezen, dus ik besloot laatst het boek opnieuw te pakken. Ik heb het nog steeds niet uit, maar ik heb er inmiddels al wel weer wat inzichten uit gehaald. Zo schreef ik laatst dat ik het zo druk druk druk had sinds ik weer aan het werk ben. Ik denk dat ik nu weet waarom dat voor mij niet goed voelt. Lees verder